Jedyne pytanie jakie przychodzi mi do głowy po przeczytaniu „Polowaneczka” jest takie: skoro podczas 20 lat uczestniczenia w polowaniach autor przeżywał taką traumę, której wyraz dał w owym dziele, to czemu robił to tak długo?? Odpowiedź jest banalna. Bo przez 20 lat jako tłumacz dostawał od biura organizującego „polowaneczka” kasę, dostawał ją również jako „tipy” od myśliwych dewizowych. „Polowaneczko” to wyjątkowy pokaz cynizmu i obłudy Tomasza Matkowskiego. Jerzy Tabortowski, 25 lat stażu w KŁ „Las” w Siedlcach.

Cóż… agresja, jaka wyziera z tych dwóch postów, zwłaszcza z listu p. Joanny, to ta sama siła, która gna myśliwych do lasu. I która powoduje, że zabijają – zabijają wyłącznie dla własnej przyjemności. Straszne, że tacy ludzie wciąż mogą bezkarnie uprawiać swój niecny proceder.
Poza tym mam wrażenie, że p. JT książki w ogóle nie czytała. Bo gdyby ją przeczytała, nie miałaby powodów, by napisać na przykład, że „autor nie ma pojęcia ani o myślistwie, ani o zwierzętach”. (A tak na marginesie: pisząc o nieznajmości zwierząt, chce Pani powiedzieć, że one uwielbiają być mordowane, a naiwny autor nie ma o tym pojęcia…?)
JT nie ma też pojęcia o literaturze… Wystarczy wrzucić nazwisko autora do dowolnej przeglądarki internetowej, żeby się dowiedzieć, że on owe „wprawki” (świetne zresztą!) ma już za sobą.
Moim zdaniem ten post to stek niczym nieuzasadnionych zarzutów, obraźliwych frazesów, nerwowych pokrzykiwań. Coż, tak bywa, gdy komuś rządza krwi odbiera zdrowy rozsądek…
A książka poruszająca, potrzebna i niezwykle odważna, bardzo się cieszę, że ktoś wreszcie głośno poruszył ten temat. Brawo!

Zbieżność nazwisk nie jest przypadkowa. Jesteśmy małżeństwem. Oboje czytaliśmy dzieło. Po raz kolejny podkreślam, pan Matkowski 20 lat brał pieniądze za to że UCZESTNICZYŁ w tej jak to raczył określić „rzezi”. Nie ma najmniejszego znaczenia że nie była to fortuna, ot wynagrodzenie za pracę. Tylko skoro były to krwawe pieniądze to czemu tak późno nastąpiły „wyrzuty” ?? Dość symptomatyczna postawa. Co do personalnych wycieczek, jak raczył to ująć p. Marcin. Naturalnie, p. Matkowski nie uczynił żadnej, pisał bowiem o CAŁYM ŚRODOWISKU, co uniemożliwiło personalizację zarzutów. Ja komentuję jego twórczość i siłą rzeczy odnoszę się do autora, który postawił MOJEMU ŚRODOWISKU ciężkie zarzuty. Chciałbym zaproponować przeciwnikom polowań wyrwanie z Pana Tadeusza całej księgi IV, wszak barbarzyńca Mickiewicz opisuje w niej wyczyny jeszcze większych barbarzyńców na barbarzyńskich, staropolskich łowach. Będzie to znakomitym dopełnieniem niebarbarzyńskiego relatywizmu niebarbarzyńskich przeciwników barbarzyńskich łowów.
Szanowna Pani Agnieszko, moja żona jest literaturoznawcą z zawodu, nie pracuje wprawdzie w Gazecie Wyborczej, co czyni ją mniej wiarygodną, nie mniej jednak jest. Specyfiką tego zawodu, na co pozwolę sobie zwrócić Pani uwagę, nie jest czerpanie wiedzy o literaturze z przeglądarek internetowych, tylko z żywego, czytanego tekstu. Proponuję jednocześnie spojrzeć do słownika ORTOGRAFICZNEGO i nieco ograniczyć swoje ŻĄDZE poprawiania i postponowania innych. I ostatnia sprawa, całkowicie osobista. Szanowny Panie Marcinie, jest Pan anonimowym „Marcinem”, my podaliśmy swoje nazwiska, ja podałem nawet nazwę barbarzyńskiego związku zabójców naszych braci mniejszych, nie stać Pana na poprawne napisanie naszego nazwiska, czy drgawki których Pan dostaje na myśl o takich barbarzyńcach uniemożliwiają Panu poprawną pisownię ?? Z życzeniami smacznego obiadu na bazie warzyw,
Jerzy Tabortowski, mysliwy z Koła Łowieckiego „Las” w Siedlcach.

Panie Jerzy, czy Pana Żona jest literaturoznawcą, czy też nie, nie ma żadnego związku z etyką (podobnie jak cała reszta Pana wywodu, nie będę się więc do niego ustosunkowywać). A o niej tu mowa.

Mam do Pana prośbę. Czy mógłby Pan odpowiedzieć nam (używam liczby mnogiej, bo może inne osoby, biorące udział w dyskusji, też będą tym zainteresowane) na proste pytanie:
PO CO PAN POLUJE?
Tylko tyle.
Agnieszka

PS
Co do ŻĄDZ – uwaga oczywiście słuszna (choć znów – nie merytoryczna). Przyznaję się do błędu, zapamiętam.

Chyba komuś udało się zadać pytanie, na które p. Jerzy boi się odpowiedzieć, BINGO!

Panie Jerzy, zdemaskował Pan siebie jako człowieka w pierwszych słowach tej odpowiedzi. Morduję bo lubię!!!
Cóż.. Takiej odpowiedzi się spodziewałam… Zastanawiałam się tylko, czy nie będzie Pan próbował tej pradwy ukrywać.
Cała reszta Pana wypowiedzi to stek sprzeczności… Nie chce mi się zabijać, bo księżyc świeci? Romantyk z Pana! To może by tak z aparatem forograficznym zamiast z giwerą po lasach ganiać? Tradycja rodzinna? Czyli syn złodzieja przed sądem też się może powołowywać na tradycję, tak? Niezłe! Z kolei Pana tekst o rzeźniach to usparwiedliwianie typu: a Kazik też napluł na podłogę, więc moje plucie się nie liczy!
Przedszkole, przedszkole… I właściwie byłoby to wszystko śmieszne, gdyby nie jeden drobiazg: bezkarne morderstwa. Włos się jeży na głowie!

Zgadzam się z Panią Agnieszką.
Wypowiedź Pana Jerzego jest mętna i… nieracjonalna. Rzeczowych argumentów brak.
Niehumanitarny ubój jest wielkim moralnym problemem, ale nie o tym mamy tu rozmawiać! Proszę się nie uniewinniać, wskazując na inne okropieństwa. „My tylko kopiemy, oni zabijają” nie jest dobrą linią obrony…

„Tradycja rodzinna? Czyli syn złodzieja przed sądem też się może powołowywać na tradycję, tak? Niezłe! ”

Kochanie (to do żony), oni WIEDZĄ LEPIEJ, jak zwykle.
Noblese oblige. I ani słowa więcej. Skatiny.
J.T.

Tenże instynkt pozwala Panu całkiem swobodnie i anonimowo obrażać obcą kobietę Na pohybel dobre maniery i kultura! Hajda, dokopmy im jeszcze! To ładnie Pana charakteryzuje… Ja wobec tak porażającej kultury i uprzejmości pozwolę sobie zakończyć rozmowę z Panem i resztą wyjątkowego towarzystwa.
Joanna Tabortowska

Do myśliwego z Siedlec:
NobleSSe oblige (bo tak to się pisze, panie Nieomylny) – zgoda! Ale Pan chyba nie rozumie tego powiedzenia. Bo szlachectwo zobowiązuje, rzeczywiście, ale zobowiązuje do SZLACHETNEGO (nomen omen) postępowania. A nie do bestialstwa.
Skatinami mysliwy z S. całkiem się wygłupił.
A „Polowaneczko” powinno być lekturą obowiązkową na przedmiocie pt. Człowieczeństwo.

Hohoho! A czym to, Obca Kobieto, poczułaś sie tak urażona? Nieważne zresztą, i tak mnie to cieszy, cieszy mnie ogromnie, bo skoro prawda w oczy kole, to znaczy że sumienie gdzieś tam na dnie myśliwskiej duszy się jednak kołacze!

Ośmielę się nie uwierzyć w brak wyrzutów sumienia, przeczą temu ostatnie Pani wypowiedzi. Ale proszę sie tego nie wstydzić! Proszę się nie martwić! Nie gryźć tą wpadką niezamierzoną! Naprawdę, to żaden obciach, to nie jest nieszczęście. To tylko człowieczeństwo dawno uśpione, taki atawizm durny, daje znać o sobie. Proszę sie nie troskać takim głupstwem, Szanowan Pani! Najwyżej znajomi myśliwi troszkę sobie z Pani podrwinkują, ale ze dwa, trzy celne strzały z Pani subtelnej zapewne, kobiecej rączki oddane, i znów będą Panią traktować jak swego!
A poważnie: nie wierzę tym bardziej, że najbardziej chamska z zamieszczonych tu wypowiedzi to ta pierwsza z nich. Może uda sie Pani odgadnąć, kto jest jej autorem. Ciepło, ciepło… Bingo!

„Natomiast straszliwie kole mnie zderzenie z chamstwem”
- dość obłudne stwierdzenie u osoby, która jest autorką pierwszego postu, jaki się na tym forum ukazał. A może po prostu kole Panią zderzenie z chamstwem Pani męża (patrz: skatiny)?

„Nikt Państwu nie każe akceptować pasji jaką jest łowiectwo, a nie ma to nic wspólnego z poziomem literackim książki ani też z tym, że autor w większości pisze nieprawdę. Nie wspomina o tym jak dobrze bawił się na suto zakrapianych polowaniach dewizowych i swoim w tych polowaniach udziale, może zapomniał, ze nie był tam sam, a środowisko łowieckie nie jest znowu takie duże i hermetyczne.”

Pani Joanno, że tak zarzucę przysłowiem: tylko krowa nie zmienia poglądów. I nie ma nic złego w rozwoju etycznym człowieka; gorzej, gdy – tak jak Pani – zatrzymał się on w miejscu, i to na dosyć wczesnym etapie ścieżki.
Nie widzę sposobu, w jaki fakt kolegowania się z myśliwymi czy zarabiania na nich miał świadczyć o nieprawdziwości książki. Was tak trudno zadowolić! – jak ktoś nie jest myśliwym, to głupoty pisze, bo nie ma pojęcia – a jak ktoś widział to i owo, co się przez 20 lat uzbierało, to też niedobrze, bo alkohol wtedy pił i nieprawdę pisał! Ludzie, zdecydujcie się w końcu…

Do literaturoznawcy Pani Joanny T. – powiedzenie przytoczone w jednym z postów zapisuje się „moja chata z kraja” („nie skraja”)! Opieką nad lasem i zwierzyną (to jeden z argumentów używanych przez koła łowieckie) niech zajmą się leśnicy. Siedzenie w nocy w lesie i wsłuchiwanie się w jego odgłosy – bardzo pięknie, tylko po co to żelastwo na ramieniu czy kolanach? Był kiedyś taki myśliwy – nazywał się Włodzimierz Puchalski. Całe życie spędził na uriczyskach i zostawił setki tysięcy zdjęć. Mierzył do zwierząt obiektywem aparatu fotograficznego. Polecam.

Ludzie, ona jest KRAWCOWĄ! Stąd to skrajanie, to przecież jasne

Na Zbiorniku Mietkowskim (dolnośląskie) cały rok można obserwować gęsi zbożowe siedzące na wyspach. Spłoszone nie odlatują lecz odpływają. Są to postrzałki widocznie z wygojonymi ranami ale bez możliwości latania. Jednej wisiało skrzydło (jest dokumentacja fot.), innej przymarzło do lodu a drugim trzepotała. Miejscowi mówią że myśliwi tam polujący to głównie była bezpieka. Wabią gęsi z głosników że niesie sie na wiele kilometrów.

[...] się z tym czuję, bo „Polowaneczko”, nietuzinkowy pseudoliteracki – pseudonaukowy twór o walorach żarliwej agitki z czasów [...]

Zabijanie dla przyjemności (obcowania z lasem, sprawdzania się w trudnych sytuacjach, ekstazy pociągania za spust, jedzenia zakrapianego bigosu nad trupami zwierząt przy dźwiękach rogu itd.) jest moralnie naganne i najwyższy czas, aby zostało uznane w kulturze ludzkiej za anachronizm, tak samo jak wojna orężna. Powoływanie się na tradycję nie pomoże, świadomość ekologiczna jest dziś całkiem inna, a stosunek do “braci młodszych” (tak nazwanych, choć sa to gatunki starsze od człowieka) stał się bardziej franciszkański.

Zabijanie dla pozyskania żywności i racjonalna gospodarka leśno-hodowlana to inna kategoria, tu o czerpaniu stąd przyjemności nie ma mowy. Mimo to są jednak i tacy, którzy wyrzekają się zwierzęcych futer (są nawet zakazy), a nawet mięsnych pokarmów. Nawet jeżeli dziwni, to – szlachetni.

Skoro nawet zwierzęta laboratoryjne są problemem?

Ale myśliwi uporczywie zagłuszają sumienie, które przecież musi się w nich czasem odzywać.

Jednym z najlepszych znawców “Pana Tadeusza” był Stanisław Pigoń. Także autorem wspomnień “Z Komborni w świat”, gdzie napisał o sobie jako wiejskim chłopcu: “Niewiele miałem emocji z pierwszego celnego strzału: i ptaszyna była mała, i odległość nie nadmierna. Niezadługo atoli wypatrzyłem wysoko wśród gałęzi wiewiórkę, “gajów tanecznicę”. Po strzale spadła, ale niestety tylko ciężko postrzelona; musiałem ją dobić kijem. Okropność tej operacji, przerażone oczy zwierzątka tak mną wstrząsnęły, że na tym triumfie skończyłem karierę nemroda prawie całkowicie. Na polowanie nie dałem się już nigdy namówić”.

Skomentuj

więc należy zlikwidować PZŁ ? co w zamian jak zabezpieczyć uprawy i zapobiegać nadmiernemu rozmnożeniu zwierząt? czy ekosystem tak zaburzony jaki mamy może funkcjonować bez polowań ?czy ktoś ma pomysł co w zamian ?

Można by zacząć od stworzenia jakiegoś miejsca, gdzie mogliby się spotykać przeciwnicy myślistwa. myśliwi mają swoje fora, są świetnie zorganizowani, a my jesteśmy rozproszenie. moze ktos ma jakis pomysł? możnaby założyć witrynę antymyśliwską, można by założyć polski oddział EFAH – europejskiej organizacji przeciwko polowaniom. takie oddziały są w różnych krajach, u nas – nie.
czekam na pomysły.

Jerzy Tabortowski:
„Tylko skoro były to krwawe pieniądze to czemu tak późno nastąpiły “wyrzuty” ?? Dość symptomatyczna postawa.”

Lepiej po latach niż wcale, przynajmniej Autor książki zrehabiltował swe zachowanie, to branie „krwawych pieniędzy”, opublikowaniem książki o tych chorych ekscesch jakimi są polowania. Pan natomiast dalej w tym tkwi i mimo niemłodego już, jak sądzę, wieku nadal ani odrobiny refleksji, wręcz przeciwnie, duma w swej głupocie i barbarzyństwie.
Mnie boli w tym wszystkim jeszcze coś… Istnienie „duszpasterstw myśliwych”. Będać katolikiem bardzo to boleśnie odczuwam. Msze na polowaniach itp. „Opieka duchowa myśliwych”-jak czytam na pewnej stronie diecezjalnej. Moje pytanie: pomoc duchowa w jakim względzie? Gdy za mało lisów ustrzeli na polowaneczku i dzieci marzną z zimna? Smutne.

Ja też się dołączę z wielką przyjemnością. Chętnie zrobię coś w tej spawie. Popieram pomysł utworzenia oddziału EFAH w Polsce!!!

Ja również popieram tą ideę.

„Nie czyń sobie wyrzutów synu, że dla przyjemności polowania pozbawiłeś życia te ptaki, mówi ojciec, każdy wrażliwy człowiek to odczuwa, ale równocześnie rozum wskazuje, że polowanie może być zgodne z etyka i przyrodniczymi prawami. (…)W naszym ludzkim pojęciu zabijanie, zadawanie bólu jest zlem i nawet jeśli uznajemy je za konieczne, to nie powinno być przynajmniej powodem do radości. Ale ta radość jest! Ja dziś postanowiłem nie strzelać, aby tobie zrobić przyjemność, ale gdy w powietrzu zafurkotały skrzydła, nie potrafiłem stłumić emocji.”
Czyje to są słowa? Znanego fotografika przyrody, leśniczego, autora albumów o zwierzętach i…zapalonego myśliwego, W.Łapińskiego z albumu o tytule „Pojednanie z lasem”… Dalej udowadnia, że skrupuły i wyrzuty sumienia, niechęć do zabijania dla frajdy, to są rozumowania czysto ludzkie, nie mające nic wspólnego z prawami natury…

Ostatecznie to ja chcę przeprosić Pana J.Tabortowskiego za użycie wobec niego zwrotu „w swej glupocie”, trochę mnie poniosło, nie nazywam Pana głupim, jedynie proszę potraktować to w odniesieniu do czynu jakim jest polowanie dla rozrywki.

Ad.mój komentarz z godz.18:19 List ukazał się w Newsweeku
21/2009

No tak, dyskusja z rodzaju tych o wyższości Świąt Bożego Narodzenia nad Wielkanocnymi. Jak zawsze w takich przypadkach wszyscy pozostaną na swoich stanowiskach.Bezcelowa? Oczywiście, ze nie Marketing to jest chyba to o co chodzi autorowi no i już lokallne struktury ETAH w Polsce powstają. Napewno jacyś ekolodzy z Unii sfinansują i znowu grosz będzie się sypał, tylko, że z drugiej strony barykady. No, ale każdy orze jak może

Czekając na posty deprecjonujące mnie
Pozdrawiam

Marku…? Bardzo przepraszam, ale czy mógłbyś z łaski swojej sformulować Twą wypowiedzieć odrobinę inaczej? Lekko staranniejszą polszczyzną? Bo – wybacz! – z tego bełkotu cywilizowane istoty niewiele pojmą. Przykro mi.

Spotykam myśliwych dość często i czasem pytam: ,,co czujesz gdy strzelisz a zwierze zdycha w męczarniach?” Nigdy nie usłyszałem odpowiedzi. Po takim pytaniu, zazwyczaj jest długie milczenie albo wywód o tym że nic nie wiem o myślistwie, o lesie itp. Ale nigdy nie ma odpowiedzi.

1. Wbijanie na pal też kiedys było legalne. Chodzi o to, żeby zmienić ten absurd. To się nazywa ewolucja.
2. Komu??? Bo chyba nie normalnym, czującym ludziom.
3. Nie musi. Już samo w sobie jest złem.
4. Nie trzeba traktować zwierząt na równi z ludźmi, by uznać, że krzywdzenie ich jest niemoralne.
O anologiach między myśliwymi a nazistami trafnie i przekonująco pisze autor ‘Polowaneczka”. Panie Adamie, panu i innym niezorientowanym, polecam lekturę.

A książka Pana Zenona jest świetna! Polecam wszystkim, zwłaszcza zagorzałym przeciwnikom „Polowaneczka” Tomasza Matkowskiego.

marek:
„Co za komentarze!!!!!! Zero pojecia o lowiectwie a wypowiedzi takie ze leb rozsadza! Hej tam jeden z drugim- moze tak z rozbiegu baranka w kafelki na odmulenie!!!!! barany i owce ala zieloni i animalsi!!!!! wespol z tym niby autorzyna!!! polacy to jak nie ma na czym to i na gownie potrafiliby zrobic szmal!!! dno-kompletne dno!!!! A co pozostaje? Nic-tylko wstyd!!! Marek Skwierawski-poluje od 20 lat PZL Gdansk KL Zuraw w Koscierzynie P.S Co to jest polowanie!”

No właśnie – co to jest polowanie? Może Pan odpowie na to pytanie?
Radzę uważać na słowa – Pan również, jak sądzę, jest Polakiem. I Pan również, na takim gównie, jakim są polowania, robi szmal.
Poza tym Pana wypowiedź to nieusystematyzowany bełkot – czy to jest cecha charakterystyczna wypowiedzi myśliwych, bo odnoszę wrażenie, że tak?

Przeciwnicy polowań, chodowli mięsa,wycinania nieprzytomngo
drzew,”regulacji” rzek i innych „regulacji, to ludzie, którzy wyprzedzają epokę.Bo to ludzie REFLEKSJI.A ta dana jest mniejszej części populacji.I (jak pisałam wcześniej) niemożliwe
jest zrozumienie o czym my mówimy, ponieważ ZROZUMIEĆ oznaczałoby wspięcie się na wyższy poziom człowieczeństwa.
A warunki do wspinania to:miłość, edukacja,nieustający rozwój własnej osobowości i wynikająca z powyższych najczęściej mądrość.

Drogie Panie ,piszecie ,że ewolucją byłoby całkowite odłączenie się człowieka od otaczającej go przyrody ,jednak jest to całkowicie niemożliwe bo wszyscy ludzie musieliby zniknąć z powierzchni Ziemi ,świat przyrody na pewno wtedy by odżył ,jednak dziwi mnie , że skoro stoicie Panie za ekologią itd. ,wieszacie psy akurat na myśliwych ,a nie na np. właścicielach ogromnych fabryk itd.Widzę ,że Panie potrafią dostrzec tylko to ,że myśliwi zabijają (w waszym języku „mordują”) ,ale niech któraś z Pań będąc w Empiku weźmie kiedyś do ręki „Łowca Polskiego” i zobaczy co tam piszą.Według mnie takie wypowiedzi o myśliwych ,o których niestety Panie nie mają najmniejszego pojęcia i kierują się stereotypem ,nie są przejawem mądrości i przynależności do wyższego poziomu społeczeństwa.

Po pierwsze po raz kolejny pada argument zabijania.
Po drugie nie uważam się za osobę nieszczęśliwą i samotną ,bo znam wielu myśliwych ,którzy są wspaniałymi ludźmi i wielu niemyśliwych wśród których również jest wiele wspaniałych osób ,znam również myśliwych ,z którymi nie chcę mieć kontaktu ,gdyż oni naprawdę zachowują się jak psychopatyczni mordercy.
Po trzecie Pani nie zrozumiała mojej wypowiedzi: nie wiem co Pani sądzi o tych nieszczęsnych właścicielach fabryk ,ale napisałem wcześniej ,że JA uważam ,że wyrządzają o wiele większe szkody niż myśliwi.
Napiszę jeszcze ,że na pewnym polowaniu nieczysto trafiłem kunę ,jak później piszczała w krzakach byłem na siebie wściekły i naprawdę miałem ochotę walnąć strzelbą o ziemię i rzucić to wszystko ,wielu zachowań myśliwych nie pochwalam np.lekkości z jaką przychodzi im zabijanie i beztroski z jaką opisują swoje przeżycia.
Choć jestem młodym myśliwym (rok) ,to zapewniam ,że nie strzeliłbym do sarny ,zająca ,czy łani nie poszedłbym na zbiorówkę z nagonką.Często też odpuszczam ,wyciągam aparat i robię zdjęcia ,a wystarczyłby jeden ruch ręką.
JA uważam ,że to dobra postawa myśliwego ,jedynie chciałbym żeby Pani nie wrzucała wszystkich myśliwych do jednego worka.Oczywiście ja też zabijam (w zasadzie tylko lisy i dziki) ,i gdy człowiek strzela do tych zwierząt skupia się tylko na tym by trafić.Później jak lis czy dzik „padnie w ogniu” to czuję radość ,że udało mi się go upolować etycznie ,ale jak odbiega czy piszczy to w moim przypadku jeszcze długo ,jestem na siebie wściekły i jest mi głupio ,że przeze mnie jakieś zwierzę cierpi ,ale zapewniam ,że zwykle tak się nie zdarza.

„Tym “tylko” dzikom i lisom zabrał Pan cały świat”.
Dobra uwaga w interesującej dyskusji.
Panie Myśliwy – Pan jednak niewiele rozumie… I koniec końców działalność Pana i Panu podobnych sprowadza się własnie do tego. Bycia panem ich życia i śmierci – tylko dlatego, że MI sie tak podoba. Wychodzę z dwururką w las i od mojego widzimisię będzie zależało czy dany lis, dzik czy inne zwierzę zobaczy jeszcze następny dzień czy nie.
„Później jak lis czy dzik “padnie w ogniu” to czuję radość ,że udało mi się go upolować etycznie ”

Rany boskie… Prosze mi wybaczyć, ale to jest język dewianta. I proszę mi niczego nie zarzucać, bo ze śmierci zwierzęcia zadanej mu dla przyjemności radość mogą czuć tylko dewianci.

„ale jak odbiega czy piszczy to w moim przypadku jeszcze długo ,jestem na siebie wściekły i jest mi głupio ,że przeze mnie jakieś zwierzę cierpi ,ale zapewniam ,że zwykle tak się nie zdarza”

Odbiega czy piszczy – bo trafił go Pan na przykład w udo… Albo rozwalił mu Pan ścięgno. Albo roztrzaskał mu Pan pysk. Zwierzę odbiega i piszczy, trudno. Wykrwawi się za dzień lub dwa, jego problem. Pan idzie sobie dalej, szukać następnej ofiary… I znowu – albo się ją trafi, albo zwierzak „odbiegnie i będzie piszczał”. Zwykle się tak nie zdarza – ale jednak się zdarza. I to jest najgorsze. Pan i ta 100-tysięczna zgraja Panu podobnych nie różnicie się niczym od zwykłych wiejskich kłusowników. I tu, i tu efektem jest zawsze śmierć zwierzęcia. Wnyki, sidła czy wasze flinty – to to samo narzędzie zadawania bólu i śmierci. Nie zaprzeczy Pan, bo trudno przeczyć faktom.
Bez poważania, bez szacunku…

Po pierwsze to należy odróznić Myśliwego od Kłusownika.
Myślę że ludzie pokroju tego drugiego są powodem tak negatywnych opinii o braciach Św.Huberta, ale niektórym łatwo przychodzi wrzucać wszystkich do jednego wora

Panie tomektomek ,chyba jutro się zgłoszę do zakładu dla obłąkanych skoro Pan uważa ,że jestem niepoczytalny.
Pytanko:Co Pan zrobił w kwestii dokarmiania zwierzyny itd. nie będę się rozpisywał ,ale ja sam zbieram wnyki po lesie a przecież mógłbym je stawiać -taniej ,wygodniej ,nic się nie męczę przychodzę rano i sarna wisi.Jest Pan beznadziejny w swojej arogancji i niewiedzy na temat łowiectwa.Zaraz znowu padnie elaborat na temat zabijania krzywdzenia itd. Niech Pan wymyśli choć jeden argument poza zabijaniem zwierząt ,jestem bardzo ciekaw.Niech Pan wybaczy ,ale to raczej Pan się zachowuje jak dewiant ,zaniżając poziom dyskusji.
I jeszcze jedno wielu już było refomatorów świata jednak nie przestanę polować bo Panu się to nie podoba.

Zastanawiam się dlaczego nik nie zadał pytania tym wszystkim, którzy tak gorliwie bronią książki, czy są wegetarianami? Ot i koniec dyskusji! A poza tym ignorancja w całej okazałości!!!

Proszę się wczytać w to o co Pana teraz zapytam.I jeśli się Panu uda zrozumieć sens pozostanę na tym forum.PYTANIE:Dlaczego Pan zabija?(z akcentem na Pan!!!)

gośka gośka napisała: Dlaczego Pan zabija?
No to ja zapytam: Droga gosiu, to kto będzie zabijał, gdy już wszyscy myśliwi zrezygnują z tego niecnego procederu? No bo ktoś będzie musiał zabijać. Nie ma mowy o samoregulacji – zbyt zaburzony przez cywilizację jest cały ekosystem.

Panie Tomaszu ja wiem ,że dla wielu ludzi zabijanie jest zabijaniem i uważają je za zło ,ale na całym świecie codziennie dokonuje się setek tysięcy może milionów takich mordów na zwierzętach ,zwierzęta mordują się nawzajem ,ludzie mordują zwierzęta ,czasem zwierzęta ludzi ,jest to od wieków wkomponowane w ludzkość.Idąc Pańskim tokiem rozumowania możnaby każdego nazwać nazistą ,kto kiedykolwiek jadł mięso.Nie przejawiam takich poglądów i myśliwi ,których znam też nie.Są ludzie ,którzy potrafią z uciechy wybić psu oko a później się cieszą.Wg.mnie właśnie takie zachowanie nadaje się do leczenia ,wśród myśliwych też są sadyści i naziści ,być może właśnie na takich Pan trafił i opisał w swej książce.Pisze Pan ,że człowiek wymyślił sobie granicę między zwierzętami i ludźmi.Jednak człowiek zdecydowanie bardziej ewoluował.Ja wiem ,że z takiego rozumowania może wyłonić się obraz człowieka stojącego na stosie zwierzęcych trupów ,ale akurat myśliwi mają w tym mały udział.
Z poważaniem i szacunkiem
Myśliwy

Panie Myśliwy, skąd Pan wie że człowiek zdecydowanie bardziej ewoluował, na podstawie jakich kryteriów sformułował Pan takie wniosek?.Bardzo proszę o nie wypowiadanie takich poglądów, które przypominają nieco stare wierzenia w to, że wszystkie gwiazdy krążą wokół ziemi i jeszcze na dodatek oddają człowiekowi hołd. Model piramidy na szczycie której stał człowiek powoli odchodzi – tworzymy raczej tkaninę, w której wszystko jest ze sobą splecione. Fizycznie w porównaniu z innymi zwierzętami wypadamy raczej słabo (sensorycznie i motorycznie), móżdżek (zawiadujący głównie koordynacją i równowagą) z pewnością mamy najprymitywniejszy wśród naczelnych. Naprawdę jesteśmy strasznie niezgrabni. Co do intelektu, naszym zdaniem, przodującego w świecie, to owszem, potrafimy pisać, liczyć, budować domy, akceleratory itd., ale gdy się przyjrzeć co potrafią niektóre mikroorganizmy to znów jesteśmy w tyle. Z naszą psychiką bywa też różnie i często nie za wesoło. Bo jak wytłumaczyć że my, najdoskonalsze istoty, wypaliliśmy już prawie całą Amazonie? Patrząc na zwierzę czasem towarzyszy mi poczucie zawstydzenia. Jest mi też przykro, gdy zwierze ucieka przede mną, bo na wszelki wypadek zakłada, że jestem myśliwym. Zwierzęta antarktyki nie obeznane z kulturą myśliwską pozwalają do siebie podchodzić (można np. legnąć przy foce) Jakież to musi być fajne!
Pozdrawiam
Jacek Kusz

Dziękuję Panu Myśliwemu, Etycznemu Myśliwemu i Panu Wojnowskiemu za spokojną dyskusję i ARGUMENTOWANIE na rzecz myślistwa, bo dotychczas żaden z myśliwych tego nie zrobił – miast przerzucać się argumentami, obrzucali przeciwników polowań wyzwiskami.
Do Pana Tomasza Matkowskiego: słyszałem, że jada Pan mięso i nie zamierza z tej przyjemności rezygnować. Dlaczego zatem śmie Pan twierdzić, że zwierzęta niczym nie różnią się od ludzi? Idąc tropem Pana filozofii można rzec, iż bez wyrzutów sumienia zajada się Pan Pan swoimi pobratymcami! Skoro zwierzęta są równe człowiekowi, dlaczego zawsze sięga Pan po świnkę/krówkę, a nie np. po kawałek ugotowanego studenta filozofii dla urozmaicenia menu? Może nie wie Pan, że zwierzęta, które leżą u Pana na talerzu w postaci kotletów i zrazów często giną w takich samych lub gorszych męczarniach, jak te zabijane przez kłusowników? Zdaje się, że jest Pan po prostu hipokrytą. I oczywiście nazistą, he he.

Oh, zapomniałem podać adres tegoś forum organizacyjnego. Oto i on: http://www.niepolowaniu.xup.pl

Panie Tomaszu ,pisze Pan ,że myślistwo nie jest potrzebne ,podam przykład w naszym kole kiedyś strzelało się 30 lisów rocznie przy prawie zerowym stanie zająca w tym ubiegłym sezonie strzelono 80 lisów ,a stan zająca poprawił się o 200% ,bażanta o 100% ,kuropatwy mniej więcej 60% ,strzelono 0 zajęcy ,0 bażantów ,0 kuropatw.Przypadek ?Nie słyszałem o tych doświadczeniach w Szwajcarii ,ale sąsiedzkie koło ,które nie robi nic ,nie dokarmia ,nie strzela niczego ,tylko myśliwi czekają na granicy obwodu na nasze dziki ,albo wjeżdżają polować na nasz obwód co jest nielegalne ,mają pełno lisów ,prawie zero zająca i kuropatwy.
Co do trofeistyki powiem ,że średnio mi się to podoba i chyba wieszać na ścianie głów nie będę.Nie wiem tylko czemu Pan się tak uczepił myśliwych ,niech Pan pojedzie do pierwszego lepszego gospodarstwa na wsi ,tam mógłby Pan stworzyć encyklopedię sadyzmu na zwierzętach ,a tu taka obława ,ostatnio na jakimś forum pewna Pani napisała ,że jej cytuję „Nie ruszają bajeczki o myśliwych brnących po pas w śniegu z workiem karmy dla sarenek” ,to mnie naprawdę zakuło ,bo sam tą karmę noszę ,dziwię się Panu jako wykształconemu człowiekowi ,że nie dostrzega Pan tylko zło ,ja też mogę napisać ,że nie ruszają mnie bajeczki o zabijaniu ,krzywdzeniu ,ale staram się argumentować swoje wypowiedzi.Dodam ,że jeżeli Pan spotkał się z myśliwymi dewizowcami to się nie dziwię Pana opinii o polowaniach ,ja ich nie znoszę ,banda nadzianych dziadków która przyjeżdża na mord ,ja również ich nie lubię ,ale szkoda ,że nie zobaczył i nie poznał Pan nigdy etycznego myśliwego.

Dopiszę jeszcze post ,który być może spowoduje dojście do porozumienia.
1.Przeciwnicy myśliwych mają jeden argument jakim jest zabijanie zwierząt ,oczywiście rozpisują to i tłumaczą w swoich postach.
2.Myśliwi:
-Zabijają zwierzęta(zadają ból itd.) -argument przeciwników myśliwych ,wielokrotnie tłumaczony ,jest problemem nie do rozwiązania.
-Dokarmiają zwierzęta (do czego przeciwnicy się nie ustosunkowali ,a posty w stylu „dokarmiają ,żeby mieć tłuste mięso i ładniejsze trofeum” ,dla normalnego człowieka są śmieszne”)
-Prowadzą inwentaryzację obwodu (czyli liczenie zwierzyny ,plany odstrzału itd.)
-Zajmują się szacowaniem szkód (innymi słowy płacą rolnikom za zniszczenia spowodowane przez zwierzęta)
-Walczą z kłusownictwem (czyli zbierają wnyki ,sidła ,łapią wspólnie z policją na „gorącym uczynku”)
-Zajmują się ochroną upraw rolniczych (Stosowanie środków zapachowych ,które odstraszają zwierzęta)
-Zajmują się uprawą poletek i pasów(upraw przygotowanych specjalnie dla zwierzyny ,aby odciągnąć ją od pól rolników)
-Budują urządzenia łowieckie(Paśniki ,lizawki dla saren ,również ambony i zwyżki)

3.Rozumiem i widzę ,że jedynym problemem jest zabijanie zwierząt.
Myślę ,że dość już było na wszystkich forach tego typu wzajemnych wyzwisk ,oczerniania zarówno ze strony przeciwników jak i myśliwych.
Było już wiele pomysłów na bezkrwawą gospodarkę
-Środki antykoncepcyjne -niezgodne z ekologią ,naturą ,na dłuższą metę stosowanie ich doprowadziłoby do całkowitego zniknięcia danego gatunku,
-Łapanie w siatki lub usypianie -dobry pomysł tylko ,że w Polsce nie ma rejonów gdzie brakowałoby np. lisa ,czy dzika oczywiście brakuje np.głuszca czy cietrzewia dlatego takie akcje są prowadzone ,zakładane są „Ośrodki Hodowli Zwierzyny tzw.OHZ-ty” nad czym opiekę również ma PZŁ. tak więc myśliwi nie tylko zabijają ,ale również hodują.Puszczanie zwierząt „cichaczem” jest niedozwolone oczywiście możnaby transportować zwierzęta do innych miejsc na świecie ,ale na to jest zdecydowanie za mało pieniędzy.

Nie chcę tu pokazywać ,że strzelanie jest jedyną metodą ,dlatego z chęcią wysłucham innych propozycji i proszę nie pisać kolejnych postów o nazistach ,mordercach,psychopatach.

Do Pana przyrodnika w skrócie etyka łowiecka polega na tym ,że robi się wszystko aby zwierzę cierpiało jak najmniej ,w przypadku niepewności myśliwy ma obowiązek odstawić karabin.Ostatnio w moim kole pewien myśliwy z zewnątrz strzelał do nierozpoznanego dzika na 200m. oczywiście dzik został źle trafiony i długo się męczył a i tak go nie znaleźliśmy następnego dnia rano padła decyzja ,że ten pan więcej u nas polować nie będzie ,gdyż nie ma pojęcia co to etyka myśliwska.

Do Pani gośki : Po co Pani w ogóle pisze na tym forum ? Skoro żadne argumenty do Pani nie trafiają ,uważa Pani ,że ma Pani absolutną rację.Pisze Pani ,że nie odnoszę się do waszych argumentów.Czy to nie ja pisałem ,że zabijanie jest złem ,czy nie pisałem ,że nie lubię trofeistyki ? Ale Pani i tak zawsze będzie się trzymać swoich racji ,nie usłyszałem słowa dobrego o myśliwych, bo Pani jest zaślepiona książeczką Pana Matkowskiego ,więc po co w ogóle pisać skoro i tak z góry jest Pani odporna na wszelkie argumenty ,na okrągło i w kółko pisze Pani tylko o lepszych ludziach , o krytycznym spojrzeniu na siebie ,czy mogłaby Pani swoje wypowiedzi argumentować ?Bo ja też mogę nawychwalać myśliwych a nie poprzeć tego żadnymi argumentami.
Napiszę jeszcze ,że coraz mniej mi się chce dyskutować bo nie ma po co.Ja i tak będę polował wy i tak będziecie pisać cały czas o zabijaniu ,choćby wam myśliwy przed oczami zwierzęta ratował to i tak będziecie wciąż na nim psy wieszać a wynika to właśnie z tego ,że nikt nie próbuje myśliwych zrozumieć ,może to Pani się zastanowi czy ma rację ?I czy to nie myśliwi wiedzą więcej ?Bo puste słowa niczego nie zmieniają.Dziękuję wszystkim za dyskusję.

Do Pani gośki:
trudno nie zgodzić się ze zdaniem Pana Myśliwego. jedyny wytaczany przez Panią argument to cierpienie zwierząt. Argument ten jest ważny, ale trudno nie uznać śmieszności jego uporczywego powtarzania wobec faktów, które zostały przedstawione.
Uprawia Pani personalną krytykę, całkowicie nie zważając na to, co już zostało napisane. Jest Pani głucha na argumenty, które wyraźnie wskazują na to, że rzeczy są nie tylko czarne lub białe, ale również szare. Życzę większej otwartości, to pozwoli poszerzyć horyzonty. Zapewne bardziej, niż lektura Whartona.
Do Pana Jacka:
Ależ Pana wypowiedź dokładnie charakteryzuje przeciwników polowań! Silna wiara we własną nieomylność i wyższość własnej moralności, wyższość własnych uczuć… Przekonanie, że świat powinien wyglądać tak, jak sobie wymarzyli… Taka postawa sprawia wrażenie naiwnej i górnolotnej…
Myśliwi, zdaje się, zabijają zwierzęta dla dobra człowieka, w tym również Pana dobra.

hmmm „bracia Św.Huberta”? ja przepraszam ale ja nie rozumiem… co to za święty którego braćmi są mordercy? co to za wiara która czyni świętych z morderców??? :/ czy to ta sama wiara która w 5 przykazaniu mówi „nie zabijaj”??? (i wcale nie precyzuje kogo!) :/

No cóż, jest możliwe (choć nie wiem jak) być wierzącym w nauki Jezusa i jednocześnie zabijać z przyjemnością i na dodatek bez poczucia winy, a nawet z dumą! Słyszałem o pewnym księdzu, który urządził zakrystie w stylu myśliwskim. Myślę że to zdolność łączenia sprzeczności, czyli innymi słowy umiejętność zamulenia sobie głowy.

Rozumiem, że gdyby Ciebie okradziono, zdradzono albo chciano zabić to przyjąłbyś to ze spokojem? Jesteś prawdziwym twardzielem, tylko po co?

Wielokrotnie mnie okradziono i zdradzono, nie przyjąłem tego ze spokojem, ale – dopiero po latach – ze zrozumieniem.

Ze zrozumieniem nie znaczy z poparciem, czy to aż trzeba wyjaśniać? Ta dyskusja rzeczywiście staje się coraz mniej sensowna.

Nie kapuję. Piszesz, że można trochę zabijać, okradać, zdradzać itd. ale nie Ciebie. Ciebie nie można! Tego nie popierasz.

Nie, nie piszę, że nie popieram okradania mnie. Nie popieram okradania w ogóle. Proszę czytać uważnie tekst, do którego zamierza się odnieść i proszę nie wyciągać w prowokujący sposób FAŁSZYWYCH wniosków.
Miło jest urządzać nagonkę na zwierzynę o nieco innych poglądach niż Wasze, walczycielskie, co?

Trafiłem tutaj zupełnie przypadkowo przeglądając internet. Rzuciłem okiem na parę postów i stwierdziłem, że zabiorę w tej dyskusi także swój głos.
Pan Myśliwy musiał poświęcić mnóstwo czasu na śledzenie tego forum i konstruowanie postów uświadamiających czym jest łowiectwo i jak skomplikowany i wcale nie prosty to „fach”. Bardzo dobrze, że to zrobił bo pewnie wielu czytelników tego forum nie wiedziało na czym tak na prawde polega ich praca. Zreszta nawet po przeczytaniu tych postów oni dalej nie kapuja o co chodzi. Odstrzał zwierzyny nie sprowadza się tylko do ganiania po lesie i pociagania za spust i zabijania wszystkiego co się rusza. Pewnie jesli by o to chodziło to ganialiby nie ze strzelbami myśliwskimi a z szybkostrzelnym karabinami, które są uzywane na wojnach. Przemawia do mnie argument mysliwego że łowiectwo to sport uzyteczny. Gdy jest taka potrzeba reguluje on nierównowagi w lokalnych ekosystemach. Myśliwy zwrócił tez uwagę na fakt, że oni też nie lubią ludzi żądnych krwi, zabijających tylko dla poczucia zapachu krwi i często eliminują ich ze swoich kół łowieckich.
Przeciwnicy wypowiadający się w tym temacie mają niestety bardzo wąskie spojrzenie na problemy świata. W tym wypadku widzą tylko i wyłącznie cierpienie zwierząt. Mnie myśliwy przekonał, że to nie o to chodzi by zadawac zwięrzętom ból, a na problem łowiectwa nalezy patrzeć szeroko.
Na pewno wielu (o ile nie wszyscy) z przeciwników jest wegetarianami. Nie wyobrażam sobie osoby, ktora rozczula się nad przeżyciami zwierzyny ustrzeliwanej w lasach a zajadającej się na śniadanie parówkami wyprodukowanymi z „części” zwierząt które były hodowane i zabijane często w „nieludzki” sposób. Przeciez one tak samo czuja jak te z lasu!
Ale tez nie o to mi chodzi.
Przez wasze wąskie spojrzenie na świat nie rozumiecie jak wiele innych problemów jest dużo bardziej istotnych dla funkcjonowania świata niż rozżalanie się nad bólem słodkich futrzaków z lasu. Dużo większe szkody dla przyrody wyrzadzacie godząc się na kupowanie chińskich wyrobów w sklepach. Szacuje się, że przez zanieczyszczenia spowodowane przez intensyfikację przemysłu w chinach ginie rocznie prawie pół miliona ludzi rocznie! polecam link -> http://www.youtube.com/watch?v=mZTJohAtkf0
A wy się rozwodzicie nad mordercami i prawami Jezusowymi! Popatrzcie na własne życia! Nie marnujcie juz tu więcej czasu na forum -> bo zuzywacie prąd i zwiększacie emisje gazów cieplarnianych, marnujecie czas w którym moglibyście się przyczynić do czegoś dobrego

A linku poniżej szczerze nie polecam! Ale znalazłem go bo był na temat polowań.
http://vodpod.com/watch/955227-happy-tree-friends-flippys-hunt

przypadkowy_turysto! Nazywając zwierzęta ,,słodkimi futrzakami z lasu” pokazałeś jak ogromne jest u Ciebie poczucie wyższości nad nimi i kompletny brak szacunku nie tylko do nich, ale do całego życia na planecie. Twój szacunek do innych jest wybiórczy i wynika być może z mody. Gdybyś urodził się w innych czasach ciekawe co myślałbyś o czarnoskórych, aborygenach (na których osadnicy urządzali polowania) czy indianach z Amazonii, może mówiłbyś o nich ,,dzikusy z lasu”? Tak naprawdę to nie masz swojego zdania.

,,zwierze to nie zabawka, w lesie się nie hałasuje” – zgadzam się w 100 procentach! Ale proszę wskazać myśliwego, który strzela cicho i nie bawi go polowanie.

Och Boże człowieku zastanów się.Czyli grzybiarzowi wolno ryczeć i śmiecić w lesie ,a kolesiowi z miasta wolno wywalać czarne pękate wory i to nie jest obłuda.A myśliwy który stara się nie hałasować w lesie jest obłudny ? Uśmiałem się po przeczytaniu pańskiej wypowiedzi Panie Tomaszu niech Pan wybaczy ale pańskie wypowiedzi robią się coraz mniej racjonalne.Co do strzału to oczywiście nie ma Pan zielonego pojęcia o czym pisze.Nie zaprzeczy mi Pan ,że oddałem więcej strzałów w życiu niż Pan prawda ? I wiem (z obserwacji) ,że reakcja zwierzyny na strzał jest krótkotrwała.Stawianie lasu na nogi to oczywista bzdura ,jak wiele które tutaj padły.Po strzale zwierzyna z reguły odskakuje w krzaki i po 2-3 min. ponownie wychodzi.Zwierzyna która stoi w dalszej odległości ogranicza się do podniesienia głowy i spojrzenia w kierunku strzału.I co może Pan jeszcze napisze ,że dzieciak na quadzie w lesie w ogóle nie niepokoi zwierzyny a człowiek który stara się być cicho już tak ?Co do zabawy z polowania to jest element kluczowy i prywatny dla każdego człowieka-myśliwego.Wiadomo ,że myśliwy myśliwemu nie równy.W moim przypadku zawsze ale to zawsze do zwierzyny podchodzę z szacunkiem ,trzymanie broni w ręku to odpowiedzialność dla samego siebie i dla własnego sumienia np. uważam że strzelanie do słonek które właściwie wyrzuca się w krzaki bo nie nadają się użytkowo jest czystym kretynizmem ,można sobie przecież tarczę ustawić ,zawsze musi być powód dla którego strzeliłem do zwierzęcia.Dodam jeszcze że ja odpisuję na argumenty czego nie mogę powiedzieć o większości tu piszących.

Myśliwskie oraz wędkarskie czasopisma pełne są zdjęć dumnie pozujących panów i pań. Jakże inna jest postawa tej dziewczyny z upolowaną rybą. Nie ma arogancji, buty, żadnego głupkowatego uśmiechu, żadnej dumy. No i jej dłoń!: http://arts.guardian.co.uk/salgado/image/0,,1708759,00.html

panie mysliwy swin z panem nie pasłem więc prosze nie zwracac sie do mnie per ty – bo w ten sposób tylko potwierdza pan swoje chamstwo, lktóre juz tu sie w panskich wypowiedziach przejawilo. nie bede z panem dyskutowal, bo z chamami i debilami nie warto rozmawiac. pana przekonalby tylko strzal – w panski pusty łeb.

Dodam jeszcze ,że przeciwnicy rozpaczliwie próbują skierować rozmowę na inne tory aby tylko nie odpowiadać na argumenty myśliwych i piszą posty o tym czy ktoś wierzy w Jezusa ,albo o chamstwie ,cynizmie lub kierując rozmowę na klasyczną wyzywankę.Idealna postawa aby nie napisać niczego konkretnego.Strasznie mi przykro ,że obraziłem kogoś pisząc do niego jedno zdanie na ty aby się głębiej zastanowił.

Rany boskie… Prosze mi wybaczyć, ale to jest język dewianta. I proszę mi niczego nie zarzucać, bo ze śmierci zwierzęcia zadanej mu dla przyjemności radość mogą czuć tylko dewianci.

To myśliwi są ewolucyjnie opóźnieni.

Poza tym Pana wypowiedź to nieusystematyzowany bełkot – czy to jest cecha charakterystyczna wypowiedzi myśliwych, bo odnoszę wrażenie, że tak?

Mysliwi kochaja zabijanie, musi im to sprawiac niesamowita przyjemnosc skoro sa w stanie poswiecic mnostwo swojego czasu i pieniedzy zeby uzyskac uprawnienia i nabyc sprzet. Coz, moim zdaniem cos maja z psychika.

jakże bliska jest ta filozofia(myśliwych) filozofii trzeciej Rzeszy

Przedszkole, przedszkole… I właściwie byłoby to wszystko śmieszne, gdyby nie jeden drobiazg: bezkarne morderstwa. Włos się jeży na głowie!

To jest tylko kilka wycinków zero konkretów za to piękne obelgi ubrane w piękne zdania.Więc proszę tylko o chwilę refleksji.Takich urywek byłoby więcej ,ale nie mam czasu ani ochoty ich wyłapywać.
Jedni napiszą ,że te cytaty to sama prawda ,ja ,że tak powiem z autopsji mogę napisać ,z czystym sercem ,że to czysta głupota.Czekam na kolejne posty o cynizmie ,obłudzie itp.

Panie Myśliwy, skąd w Panu tyle cierpliwości do prowadzenia monologu? Po tylu Pana postach coś się powinno zmienić, przynajmniej w sposobie prowadzenia dyskusji przez Obrońców. Tymczasem oni wciąż przejawiają infantylizm, jak słusznie zauważyła Pani Gośka, choć źle przypięła tę etykietkę. Ma Pan rację – to jak walenie grochem o ścianę, szkoda Pana energii.
No, Panie Matkowski, ładnie się Pan zaprezentował na tym forum… Jadowity z Pana człowiek. Czy takim językiem operuje szlachetny obrońca zwierząt? Skoro gardzi Pan innymi ludźmi (a obraźliwe określenia wystosowane pod adresem Myśliwego o tym właśnie świadczą), jak może Pan naprawdę szanować zwierzęta? Nie spotkałem się z większą obłudą i agresją, niż te zaprezentowane przez Pana. Czy Wy, Obrońcy, nie macie w tej kwestii nic do powiedzenia?! Nie widzicie cynizmu autora Polowaneczka?!

Panie troll karolek chyba ma Pan rację tylko ,że większość myśliwych ma w poważaniu (wiadomo gdzie) to co piszą dyletanci a ja staram się coś przekazać może dotrze może nie ale spróbować warto ,co do łowca polskiego to rozumiem ,że w tym numerze od okładki do ostatniej strony były same reklamy biur organizujących polowania ? I nic więcej ? Pan dostrzega tylko to co chce dostrzec.Są takie biura i zgłaszają się do nich myśliwi dewizowi.(nadziane dziadki których nikt nie lubi bo są pazerni i myślą ,że im się wszystko należy)Za te reklamy łowiec dostaję kasę.Proste.
Co do polowania na kaczki ,to w naszym kole nie byłem na takim nigdy i ja mam nadzieję ,że ptactwo zostanie zniesione z listy zwierząt łownych bo polują na nie właśnie często myśliwi-dyletanci których niestety nie brakuje.Myśliwi których Pan opisał to pewnie wiejskie koło ,które więcej kłusuje niż poluje po tej jednej lornetce widać zresztą stan wyposażenia tych „myśliwych”
Powoli kształtuje mi się obraz rozumowania przeciwników
np.
kierowca jechał narąbany i wjechał w kobietę z wózkiem czyli wszyscy kierowcy to pijaki
myśliwy zastrzelił psa gospodarza albo myśliwy nie odróżnił jednej kaczki od drugiej czyli wszyscy myśliwi to mordercy i dyletanci.Proste rozumowanie
Pan Matkowski nazwał mnie debilem czyli wszyscy obrońcy to chamy i prostaki.Prosta metoda aby wszystkich zmieszać z błotem.

,,strzelam rzadko i zawsze z zastanowieniem” . Pewien człowiek także miał wrażliwosć. Gdy spotkał małą dziewczynkę w lesie tak mu się jej żal zrobiło, że jak ją (…) to aż płakał.

mądra decyzja

Przeczytalem cala dyskusje od deski do deski i jestem w sumie pod wrazeniem poziomu dyskusji (zaprezentowanego w szczegolnosci przez Mysliwego). Musze przyznac wrecz ze bylem przeciwnikiem myslistwa, ale to forum rzucilo mi nowe swiatlo na zagadnienie. Naprawde chcialbym zeby wszyscy mysliwi rozumowali w podobny Panu sposob. Pozdrawiam

Zgodnie z moimi przewidywaniami na 3 listopada Pan Matkowski nie mógł się powstrzymać aby znowu nas nie zmieszać błotem.
http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Gratuluje-tym-ktorzy-mieli-krotka-bezbolesna-smierc,wid,11654168,wiadomosc.html
Tak się zastanawiam czy powtarzanie znów i w kółko o tych jelonkach ,sarenkach które wiszą na ścianie nie nudzą się Panu ? Bo ja czytam kolejny raz na kolejnym forum kolejny tekst o tym samym i zadaję sobie pytanie: Skąd Pana miłość do zwierząt dziko żyjących skoro (oczywiście może to już nieaktualne) ,sam Pan nie przeczy ,że je Pan mięso ? I kolejne pytanie: Skąd w Panu tyle wściekłości i zaciętości ,aby w kółko pisać o tym samym do tych samych ludzi min. mnie.Darz Bór w dniu święta myśliwych ,a Panu życzę żeby Pan się mniej musiał na nas złościć i pisać o tym na forach.

Panie dzik_dzik, błędnie zinterpretował Pan motywy powstania książki. Pana wypowiedź jest cyniczna. Sformułowanie ,,tak bardzo kochanych przez pana zwierząt” jakoś mi śmierdzi, coś tu u Pana jest nie spójne. Podobnie jak ten pocałunek: http://www.lowiecki.pl/polowania/kozik_2/big/05.jpg

Panie Jacku, z całym szacunkiem (nie cynicznie!), proszę nie mówić jak się powinno interpretować tę „książkę” – każdy ma prawo do swojej interpretacji a takie forum jak to ma służyć przedstawianiu spostrzeżeń na poruszany temat.
Zdjęcie, do którego link Pan zamieścił to oczywista patologia choć podobnie jak „książka” Pana Matkowskiego trąci tanią demagogią.
Chciałbym podkreślić, że moim zdaniem sytuacje, które opisuje Pan Matkowski mogły się wydarzyć, owszem, wiedząc z historii do czego zdolny jest „gatunek ludzki” tego nie można wykluczyć. Nie można jednak na ich podstawie charakteryzować (szufladkować) wszystkich ludzi zajmujacych się Łowiectwem. To nie jest uczciwe. Pan o tym wie. To zupelnie tak samo jakby z powodu pedofilii wśród księży oskarżać o nią wszystkich duchownych itp.
Mam jednak pytanie do Pana Matkowskiego – co robił wtedy kiedy był świadkiem takich zachowań pseudomyśliwych – czy wtedy im się przeciwstawiał, czy wtedy jawnie je potępiał ? Pewnie zabrakło odwagi no i interesu w tym nie było… co innego teraz. Można pisać tego typu „książki” tylko proszę powiedzieć w jakim celu ? Rozumiem gdyby zaangażował się Pan wtedy czynnie i nie dopuszczał do tych patologii wtedy cześć i chwała, można się tym pochwalić, opisać i może dodać odwagi innym, zainspirować do podbnych postaw, ale Pan tylko to dziś zrelacjonował licząc, że wzbudzi Pan oczywiste kontrowersje. W jakim celu – odpowiedź ciśnie się sama. Dzisiaj można zarobić na wszystkim.

Staną przed Panem ONE WSZYSTKIE….Kiedyś. I będzie Pan wył.
Ale będzie za późno. I nie z powodu kary boskiej czy jakiejś tam,
ale dlatego że zbrodnia nie znika bo Pan ją inaczej nazwał.
Ludzie w sytuacjach ekstremalnych (nadchodzącej śmierci czy
śmiertelnej choroby) WIDZĄ WIĘCEJ. No i ja nie chciałabym być
wtedy w Pańskiej skórze!

Autor książki „Farba znaczy krew” jak sam przyznaje polował ponad 30 lat – moim zdaniem nigdy jednak nie był Myśliwym. Historie, które opisuje, i których był „bohaterm” w większości przypadków mogłyby zakończyć się w kryminale !!! Teraz ten człowiek szuka rozgrzeszenia? Zbłądził, wszedł na złą drogę, ale dostrzegł to dopiero po 30 latach ? Jest cyniczny i kpi sobie z ludzi, którzy płacą mu dziś za to kupując jego książkę. Zło i zgnilizna tkwiły w tym Panu. Kto wie jak jeszcze mogłoby się to skończyć ? Paradoksalnie, przez wypaczone pseudoowiectwo dopiero to zrozumiał. Kosztem jednak wielu ofiar, nie tylko tych śmiertelnych, ale przede wszystkim własnej rodziny, własnego dziecka. Ta książka doskonale ukazuje, że PROBLEM NIE LEŻY W IDEI ŁOWIECTWA ALE W MENTALNOŚCI, PODŁYM CHARAKTERZE, A CZĘSTO CHOROBIE PSYCHICZNEJ LUDZI, KTÓRZY ROZŁADOWUJĄ I ZAGŁUSZAJĄ SWOJE FRUSTRACJE ZABIJAJĄC !!!
Sam jestem młodym Myśliwym. Już cztery lata jeżdżę z bronią do lasu. Jestem mięsożerny i zabiłem do tej pory, słownie: trzy dziki. Nie poluję na inną zwierzynę. Wyręczają mnie z tego przykrego obowiązku inni. Łowiectwo stanowiło element mojego wczesnego dzieciństwa. Moje doświadczenia znacznie odbiegały jednak od doświadczeń autora ww. ksiązki. On, jak twierdzi, polował z ojcem, którego nazwał wybitnym myśliwym a moim zdaniem można by go raczej nazwać bezdusznym kłusownikiem lub psychopatą – polował na ciężarne lochy ???!!!, kazał dziecku dobijać rannną zwierzynę etc. !!!???. Czy zdrowy człowiek tak postępuje ? Ja chodziłem na polowania z moim wujkiem, który będąc nadleśniczym LP mieszkał w mazurskiej leśniczówce położonej w lesie. On pokazał mi prawdziwą Przyrodę. Nie tą z podręczników szkolnych. Wyjaśnił mi prawa w niej rządzące. Często chodziliśmy do lasu. Spędzaliśmy tam zimne wieczory, noce i poranki. Kiedy polowaliśmy nie ważne było czy będzie z tego jakiś efekt. Cieszył nas kontakt z lasem. Wujek bardzo ściśle przestrzegał zasad i etyki łowieckiej. Podstawowym kryterium zawsze była selekcja słabszych osobników. Zrobienie miejsca tym silniejszym, dającym większe szanse na zachowanie gatunku. W moich doświadczeniach Łowieckich z tych czasów rónież pojawiała się śmierć. Była ona elementem praw natury. Trudno było się z nią pogodzić jednak rozumiałem, że jest nieodzowna, wpisana w życie. Jest także konsekwencją ludzkiego rozwoju, potrzeby zaspokojenia głodu, a posrednio nieuniknionego rozwoju cywilizacji. Człowiek – Myśliwy jest nieodłącznym ogniwem łańcucha pokarmowego i elementem całego ekosystemu. Tak było od zarania dziejów. Nie szkodzi on nikomu tak jak nie szkodzi wilk, ryś, żbik etc. Bardzo wiele czasu poświęciłem w swoim życiu na „bycie z Przyrodą”. Myślę, że rozumiem prawa w niej rządzące. Zabijanie zwierząt nie jest to hobby, gra, sport, pasja itd. Jest konsekwencją próby dominacji człowieka w naturze. Gdybyśmy byli nadzy i słabi to lwy, wilki i rysie polowałyby na nas. Gdyby nie zabijanie zwierząt nie było nas dzisiaj.
Swoją drogą zastanawiam się jak ci wszyscy „aktywiści ekologiczni” rozgrzeszają się korzystając z dóbr cywilizacyjnych. Czy zdają sobie sprawę, że to co ich otacza mają kosztem miliardów istnień na Ziemi ? Dlaczego nie wrócą „na drzewa”, do jaskiń i szałasów ? Czy tu nie ma jakiejś hipokryzji ? A może to zwykła niewiedza i niedouczenie? Próba zarządzania bezwzględnymi prawami Natury z wygodnego fotela w ciepłym mieszkanku ? Zamiast spotykać się w księgarni proponuję spotakć się gdzieś w lesie – posprzątać śmieci, wysypać tonę kukurydzy do paśnika itd. – to nic że zimno i plucha – zwięrzeta tego potrzebują. Ja tak zrobię. W końcu jestem Myśliwym!

Do Pani Gośki: długo się zastanawiałem czy opisać tą historię gdyż stawia w złym świetle myśliwych względem prawa ,a czy względem moralności to już Pani sama oceni…
Istnieje coś takiego jak plan łowiecki który określa ile zwierząt ma zostać odstrzelonych.Plan ustala się odgórnie przez nadleśnictwo i zarząd główny ,myśliwi nie mają nic do gadania jak strzelą za dużo płacą karę (i są to kary rzędu 2400 zł za skłusowanego dzika -dla porównania cena za dzika u nas w kole wynosi 5zł za kg. czyli dzik musiałby warzyć 480 kg aby trzeba było zapłacić za niego te 2400 zł)
Jak strzelą za mało również płacą karę tylko mniejszą.
U niektórych myśliwych panuje przekonanie ,że strzelanie do saren jest okrutne dlatego stosują różne praktyki niekoniecznie zgodne z prawem aby temu zapobiec np.
sarnę znalezioną na wnyku wpisują jako strzeloną ,podobnie z sarnami zabitymi przez samochody ,czasem gdy nie ma wyjścia bo trzeba oddać plan jako wykonany ,myśliwi spisują protokół ,że sarna została strzelona ,PŁACĄ za nią z własnych kieszeni (bo za każde upolowane zwierzę zanim stanie się naszą własnością trzeba zapłacić) a później mogą cieszyć oczy widokiem wielu sarenek biegających po polach.Od razu mówię ,że takich kół jest bardzo niewiele i takich myśliwych również ,ale istnieją i to jest pocieszające.
Pozostaje mi tylko czekać aż Pan Matkowski również w tej historii znajdzie element obłudy…

Nie, nie widzę w tym obłudy, przeciwnie, oby więcej takich zachowań – to, co Pan opisuje stawia tych myśliwych w jak najlepszym świetle. świadczy, że jednak niektórzy (nieliczni, jak Pan sam przyznaje) czują potrzebę oszczędzenia zwierzynie cierpień, i gotowi są nawet w tym celu łamać regulamin łowiecki. dokonują czegoś w rodzaju małego sabotażu, bo ich sumienie ostrzega ich, że coś tu jest nie tak. Dzięuję za ten przykład, nie wiedziałem o tym. Sam spotykałem się z czymś zupełnie innym. Przykład, który Pan przytacza, potwierdza jednak moje wnioski: coś tu jest nie tak, a niektórzy – wrażliwsi, nawet w szeregach myśliwych – czują to.
dodam jeszcze, ze na forach myśliwskich, na które zaglądam (wcale nie w poszukiwaniu sensacji, jak Pan sądzi) spotkałem się z kilkoma wypowiedziami niezwykle pozytywnymi. ktoś pisze coś takiego: koledzy myśliwi, zastanówmy się, co takiego Matkowski zobaczył w polowaniach czego my nie widzimy?
i jeszcze jedno zdanie z forów mysliwskich, cytuję w przybliżeniu: koledzy myśliwi! przestrzegajmy przepisów, bo każde nieetyczne zachowanie może sprawić, ze znowuż jakiś pismak się przyczepi. POzdrawiam.

Panie dziki_dzik ,,Dopasowywanie swoich poglądów do własnych potrzeb” o którym Pan pisze jest zmorą i zgadzam się że stanowi prawdziwe zagrożenie dla przyrody. Jak pisał pewien starożytny mędrzec ,, ich umysły poruszają się koleinami”.
Nasi przodkowie kilkanaście tys. lat temu musieli polować. Niektórzy ludzie żeby przeżyć uprawiali kanibalizm – i to jeszcze w XX wiecznej Europie. Teraz w interglacjale klimat jest ciepły, wojny, kataklizmów i głodu jak na razie nie ma, a polowania i hodowla zwierząt mogłyby spokojnie nie istnieć, gdyby nam na tym zależało.

aha, i jeszcze jedno, panie dzik dzik. niechże pan juz da spokoj z okresleniami w rodzaju „infantylna książeczka”, „książka” pisane w cudzysłowie itp. panskie kompetencje literaturoznawcy są równie wyśrubowane, jak wyśrubowane ortograficznie jest pisanie przez pana słowa talerz przez „ż”. Odsyłam do postów pp. Tabortowskich którzy gdzieś na początku tej dyskusji wymądrzali się literaturoznawczo, a potem im się wymknęło coś niegramatycznie, za co dostaliby dwóję w szkole podstawowej.

Do Myśliwego. Doskonale Pan wie, że prawie sto procent populacji dzików ginie od kul mysliwych. A jeżeli Pan tego nie wie, to jeszcze gorzej.
Co wcale nie znaczy że dzików nie ma. Pisze Pan, że stan dzika jest bardzo wysoki. i to jest prawda. więc jak to możliwe? wyjaśnienie jest proste. Proszę wziąć za przykład zwierzęta hodowane na rzeź. Sto procent ich populacji zostaje zabite, a jest ich coraz więcej. Cóż za dziwny paradoks…
Skąd się biorą dziki? Pytanie równie naiwne, jak skąd się biorą dzieci. To dziwne, że Pan jako myśliwy znający przyrodę nie słyszał, że dziki mają potomstwo, zupełnie tak jak ludzie? A im więcej się je dokarmia, tym częściej spółkują i tym więcej mają tego potomstwa. Populacja dzików jest sztucznie utrzymywana na wysokim poziomie przez myśliwych. Po to żeby potem był pretekst do zabijania tychże dzików „bo włażą na pola uprawne…” Te słynne odszkodowania dla rolnikow, ktorym to argumentem tak szermujecie, w gruncie rzeczy zostały wprowadzone z myślą o was. To był wydatek dla budżetu Państwa groszowy. Jednak kilkanaście lat temu lobby mysliwskie w sejmie przerzuciło te koszty na myśliwych, żeby dać im do ręki cenny argument: my płacimy za szkody, a więc mamy prawo zabijać szkodniki.
W mojej książce, której Pan nie czytał ale którą Pan „cytuje”, napisałem, że starszy myślliwy powiedział mi „strzeliłem w życiu coś koło pięciuset saren”. Jeżeli przemnożymy to przez sto tysięcy mysliwych zrzeszonych w PZŁ wychodzi pięćdziesiąt milionów. Oczywiście – i to także wyraźnie piszę, na str. 8 u góry, nie każdy myśliwy zabił aż tyle saren. Ale przecież mysliwi zabijają nie tylko sarny! Jeżeli dodać inne zwierzęta, w tym również ptactwo – cyfra 50 milionów zabitych przez POKOLENIE myśliwych (czyli przez wszystkich zrzeszonych w PZŁ w ciągu ich życia) nie wydaje się liczbą zawyżoną.
Albo Pan nie zrozumiał, albo Pan udaje, że nie zrozumiał.
Co do pasjonatów, o których Pan pisze i stawia za wzrór w odróżnieniu od prostaka, który poluje dla mięsa – bardziej szanuję tego prostaka niż zapaleńców, którzy się podniecają kupowaniem mebli z motywami mysliwskimi, „układaniem” myśliwskich psów i straszeniem zwierząt i ludzi grą na rogu (kto słyszał ten koszmarny dźwięk, wie o czym mówię:).

I jeszcze dodam ,że tak prowadzi Pan dyskusję aby pokazać ,że myśliwi robią wszystko aby tylko oddać strzał do jakiegoś zwierzaka.No cóż jeśli Pan tak uważa to nie mam o czym z Panem rozmawiać.

Dodam jeszcze że pierdzenie na rogu jest przykładem wielotonu nieharmonicznego. Koszmarny instrument.

Panie Mysliwy
-,,banda zielonych”
-,,biednych zwierzątek”
-,,łowiectwo samo w sobie problemem nie jest”
-,,…debile wisząc na drzewach”

Co by Pan pomyślał o autorze tych słów? Że jaki ma stosunek do zwierząt, do przyrody i jaką ma wiedzę? Greenpeace dla Pana to tez debile? Pisze Pan żeby ruszyć tyłki i coś zrobić. Co, zrobić? Kukurydze do paśnika? W Polsce przeznacza się 40mln zł rocznie na dokarmianie i jak zatargacie na plecach worki z kukurydzą to czujecie, że zrobiliście coś dla przyrody, choć tak naprawdę nie dajecie jej szansy wyjść z tego rozregulowania. Współpracować z myśliwymi? Bardzo chętnie. W wielu sprawach na pewno się zgadzamy. Ale jak prosiłem myśliwych żeby pomogli zamontować siatki i schodki dla zwierząt które wpadają do wybetonowanego kanału zakończonego studnią to nikt nie miał czasu bo go jakieś żabki nie obchodzą, nawet nie wiedział co to są grzebiuszki! Utopiona łasica i łabędź w studzience nie robiły wrażenia.

Kryterium niech ustali poszkodowany – taki jest mój pogląd. Zawsze trzymam z najsłabszym.

Panie Jacku,

Silny – słaby ? Rozumiem, że tutaj nie chodziło Panu o siłę fizyczną, bo w tej kwestii ludzie są gdzieś pośrodku hierarchii. Nie jesteśmy najsilniejsi a mimo to „rządzimy” (przynajmniej tak nam się wydaje). W odległej przeszłości bywało jednak inaczej. To ludzie (nasi przodkowie) byli ofiarami zwierząt. To na człowieka „się polowało”. Był łatwą ofiarą bo był bezbronny, nagi i nie dość mądry żeby się skutecznie bronić. Nikt się za nim nie wstawiał. Dzisiaj jest inaczej – mamy już przewagę intelektualną – wytwarzaliśmy coraz doskonalsze narzędzia (w tym przede wszystkim narzędzia do obrony ale i do zabijania bo musieliśmy jeść kaloryczne pożywienie) i to dało nam szansę przetrwać. Nie twierdzę, że należy teraz bezwzględnie te przewagi wykorzystywać i tkwić w miejscu nie ewoluując, chełpiąc się zajętą pozycją. Dalej jednak będę odwoływał się do Praw Natury, które są bezwzględne i nadrzędne, również dla człowieka. Można sobie wyobrazić taką hipotetyczną sytuację : rozwija się w sposób niekotrolowany polpulacja drapieżników. W lasach, puszczach itd brakuje im w końcu pożywienia – co się dzieje wtedy ? drapiezniki „sięgają” po nas – wraciają dawne czasy – ludzie stają się ich kolejnymi ofiarami. Nie każdy mieszka w mieście, w bloku, na 6 lub 5 piętrze. Na innych kontynentach – tam gdzie ludzie żyją w szałasach – są dziesiątkowani, bez wyjatku – najpierw małe dzieci bo najwolniej uciekają… (nawet dzisiaj w Afryce, bardzo czesto zdarzaja się takie przypadki). Dodam tutaj, że drapieżniki nie polują wyłącznie gdy są głodne. Czasem robią to instynktownie, dla wprawy, DLA ZABAWY lub na zapas (prozaiczny przykład – dziesiatkowanie stada owiec przez watahę wilków – wilki są w stanie zjeść kilka takich owiec a zabijają nieraz całe stado jednej nocy, kot dla zabawy polujący na myszy). Powyższa wizja rozrostu populacji drapieżników i dziesiątkowanie ludzi jest oczywiście mało prawdopodobna jednak chodzi mi tutaj jedynie o pokazanie, że równie dobrze to my możemy być ofiarą. Natura nie przewiduje stawania w obronie słabszych. Wręcz przeciwnie. Natura nakazuje eliminację słabszych jednostek (naturalna selekcja) – są zagrożeniem dla ewolucji. Nie oznacza to oczywiście, że powinniśmy wybić wszystkie zwierzęta. Dzięki ewolucji mamy intelekt, który podpowiada nam, że są nam potrzebne do naszego przetrwania.
Jest taka teoria, która mówi ze większość „dobrych uczynków człowieka” wynika – paradoksalnie – z jego egoizmu. Egoizmu dobroczyniącego, jego wewnętrznej i niezaspokojonej potrzeby bycia potrzebnym, odczuwania satysfakcji z faktu bycia dla kogoś przydatnym. Najczęściej „dobroczyniący” sami wtedy ustalają co i komu jest potrzebne, są zaślepieni poczuciem „słuszności sprawy”, dla ktorej się poświęcają – w rzeczywistości okazuje się jednak, że inni tej pomocy nie oczekują lub jej wcale nie potrzebują. Coś w tym jest…

Ech, mądrość natury jest dużo wyższa – rzekłbym nawet więcej – dla człowieka pozostanie ona nieodgadniona.

a co o tym powiedzieć ? czy ci ludzie to są psychopaci ? czy są usprawiedliwieni bo nie zabijają dla przyjemności ?

http://wiadomosci.wp.pl/kat,8771,title,Rozpoczela-sie-najwieksza-na-swiecie-krwawa-rzez,wid,11716426,wiadomosc.html

Panie dziki, pisze Pan że jest Pan silny, więc wytrzyma Pan i to:
nie tylko nie zna się Pan na literaturze i nie jest Pan filologiem,ale i umysł Pana nie jest ścisły. Skala jaką wymyśliłam (1-10) to skala
umowna i z nią się nie dyskutuje! To matematyka i nie może być
czegoś więcej, jeśli 10 to najwięcej.(proszę skonsultować ze
średnio zdolnym uczniem tę kwestię zanim się Pan rzuci do
odpowiedzi) I Pana braki w logicznym myśleniu (logika to dział
matematyki) nie pozwalają Panu na zrozumienie o czym piszą
P.Matkowski i P.Jacek.
W Pana ustach „musimy dbać o przyrodę bo wiemy dobrze o tym,że bez niej wyginiemy” to bezczelność. No niech Pan da spokój z tym podlizywaniem się opozycji.

… o ile u Pana Jacka logikę odnajduję to u Pana Matkowskiego dostrzec jej nie mogę. Gdzie logika gdy człowiek pisze, że potępia zabijanie zwierząt przez ludzi jednocześnie jedząc mięso ? Rozumiem, że kilkuletnie dziecko jest wstrząśnięte tym, że kotlety nie rosną na drzewach, ale dojrzały mężczyzna ?

Do Pani Gośki: Nie wiem czy znalazł by się choć jeden myśliwy ,który chce się „podlizywać” swoim przeciwnikom.A może jest po prostu tak ,że mamy czasem podobne poglądy ?Myślała Pani o tym ?

Panie Myśliwy, myślę, że nie warto iść w tę stronę – nie warto eskalować nienawiści. Pani Małgorzata celowo próbuje wzbudzić w nas agresję, stosuje różne chwyty żeby skierować rozmowę na boczne tory, co pozwoli uciec od meritum. W ten sposób chce również za wszelką cenę pokazać swoją wyższość. Myślę, że sama gdzieś podświadomie czuje, że temat jest bardziej złożony i nie sprowadza się on jedynie do myśłiwego-bandyty. Łatwiej jest jednak kanalizować (personalizować) negatywne emocje i w niewybredny sposób atakować wykreowanego w ten sposób adwersarza. Moim zdaniem właśnie na tym w głównej mierze opiera się książka Pana Matkowskiego. Według mnie w pewnym momencie swojego życia Pan Tomasz doznał swojego rodzaju przebudzenia. Okazało się, ze świat, który go otacza nie jest taki jak go sobie wyobrażał. Nie zastanawiał się być może wcześniej, będąc wychowywanym w mieście, że mięso, które spożywał było okupione cierpieniem innej istoty. Będąc obdarzony nieprzeciętną wrażliwością pewnego dnia „przejrzał na oczy” stykając się ze śmiercią twarzą w twarz. Doznał szoku ponieważ okazała się ona mniej estetyczna niż sobie to wyobrażał. Dowiedział się, wreszcie że przed zjedzeniem „flaki trzeba wypruć” etc. Naturalną rzeczą było więc pojawienie się bardzo silnych emocji, które dzięki talentowi pisarskiemu (wiem – jestem cyniczny!) barwie przelał na papier wywołując reakcję łańcuchową wśród ludzi podobnych do siebie. W końcu sam napisał, że nie jest to książka dla myśliwych i dla tych którzy są zdecydowanymi przeciwnikami łowiectwa – nie bo oni wiedzą na czym zabijanie polega i nie doznaliby takiego szoku, oni wiedzą, że zabijanie jest okupione cierpieniem. W pewien sposób pogodzili się z tym, że śmierć ziwerząt wpisana jest w „mięsożerne” życie. Jedni mniej inni bardziej. Pan Matkowski właśnie dlatego książkę kieruje do pozostałych ludzi. Ludzi, w których codziennej egzystencji nie było miejsca na refleksję w supermarkecie kiedy sięgali po estetycznie zapakowany „schab za 17,90″. Do ludzi, dla których mięso jest produktem takim samym jak herbata. Mięso to mięso. Rzeźnik to rzeźnik. Myśliwy to morderca. Szufladkowanie, kategoryzacja i idziemy przez życie dalej z czystym sumieniem. Pan Matkowski reaguje podobnie jak Pani Małgorzata (może kolejność jest odwrotna) – kanalizuje (co jest w takiej sytuacji dla każdego zdorwego człowieka rzeczą naturalną) swoje negatywne emocje na innych – szuka (dość powierzchownie, ale spektakularnie – bo ważna jest wrzawa, która przerodzi się w większą sprzedaż) winnych – znajduje łatwo – „głupkowatych myśliwych”. To oni są źródłem zła. To oni są winni, no bo przecież nie on tworząc popyt na mięso będąc jego zjadaczem. Oni – myśliwi przecież zabijają dla przyjemności – o tak ! z pewnością ! są na to dowody – i dalej dla przykładów barwnie przedstawia swoje obserwacje koncentrując się (oczywiście!!!) na marginalnych patologiach, które (wiadomo) większość ludzi (czytelników) oburzy. Konstrukcja nie tyle prosta co naiwna, wręcz szkodliwa biorcąc pod uwagę „krecią robotę”, o której wspominałe powyżej.

Tak na marginesie często zastanawiałem się nad zasadniczą tezą Pana Tomasza. Tezą wysnutą rzekomo w obronie zwierząt. Tezą, która mówi o grzechu głównym myśliwych-morderców – czerpaniu przyjemności z zabijania – a jaka jest różnica dla ofiary czy była ona zabita z przyjemnością czy bez niej ? co to za pseudomoralne rozważania !!! czy świnia w rzeźni odczuwałaby mniej starchu i cierpienia wiedząc, że Pan Tomasz zje później z niej kotleta ! Obłuda ! Demagogia ! Populizm ! fuj !

Znamienną rzeczą jest też fakt, że najwięcej przeciwników myśłiwych znajdziemy w dużych miastach. Tam gdzie „cywilizacja” dawno oddzieliła ludzi od natury, jej twardego oblicza. Ludzie ci już nie muszą zabijać zwierząt żeby je później zjeść więc obłudnie stają wśród ich obrońców (częściowo by uśpić gdzieś tam w głębi budzące się sumienie). Inaczej jest na wsi. Tam myśliwy nie budzi odrazy, agresji, starchu. Jest szanowany, a nawet pomocny ! Punkt widzenia zależy od miejsca, w którym w danej chwili się znajdujemy drodzy Państwo!

Jeszcze raz podkreślę:
patologie zdarzają się wszędzie i trzeba je eliminować,
śmierć zwierząt z ręki człowieka jest okrutna – jest jednak konsekwencją wyboru ludzi bycia mięsożernymi, z zastrzeżeniem, że czasem jest koniecznością (kto przekona eskimosa do diety złożonej wyłącznie z korzonków?),
zabijanie dla przyjemności dotyczy ludzi chorych i uważam, że powinni być oni leczeni bądź karani (najlepiej jedno i drugie), potępiam polowania zbiorowe i polowania z psami i to nie dlatego, że „zwierzyna nie ma szans” bo ona w starciu ze współczesnym człowiekiem nigdy ich nie ma, ale dlatego, że zwierzęta te w czasie takich polowań odczuwają ogromny strach i stres zanim zginą,
uważam, że smierć zwierząt w ich naturalnym środowisku, która najcześciej następuje gwałtownie i natychmiastowo, jest mniejszą zbrodnią człowieka niż „Wieczna treblinka” czyli chów przemysłowy,

Jest dokładnie tak ,jak pisze Pan dziki_dzik -ludzie w miastach tak oddzielili się od ludzi mieszkających na wsi ,że mnie samego to zadziwia.Wiem bo sam mieszkam koło Warszawy ,w mieście ,ale mam blisko do wsi. Znam osoby ,które uważają ,że rogacz-samiec sarny to mały jeleń i nie wiem czy śmiać się czy płakać ,albo na jelenia mówią ,że taki do konia podobny.Tak jak już wcześniej było pisane: mięso się bierze z supermarketu a myśliwi to mordercy.

A ja nie mogę zrozumieć hipokryzji tzw. obrońców zwierząt. Bo jeżeli przyjąć że jesteśmy równi we wszystkim ze zwierzętami, to przestrzegajmy tego. Nie zabijajmy w rzeżniach, nie hodujmy, nie łówmy ryb, nie trzymajmy w klatkach, nie wykorzystujmy do eksperymentów przez firmy kosmetyczne, koncerny medyczne, nie zwalczajmy szarańczy, drwalinka, stonki i komara. Natomiast jeżeli przypisujemy sobie prawo panowania nad zwierzętami i zabijania ich na cele np. spożywcze, to śmierć od kuli jest dużo bardziej humanitarna niz śmierć w rzeźni. A już argument że natura sama się obroni i wyreguluje świadczy o braku podstawowej wiedzy. Prosty przykład. Na danym terenie szacuje sie że jest np. 100 sztuk dzika (oczywiście szacunek czysto teoretyczny). Zawiszamy całkowicie polowania. Przyjmijmy że przyrost wynosi 50 % populacji w roku ( co nie jest dużo ). Po roku dzików jest 150, po 2 latach – 225; 3 rok -337; 4 rok – 506; 5 – rok 739, 6 – rok 1140. Co się będzie działo po 10, 15 czy 20 latach ? I kto za to weźmie odpowiedzialność ? Pan Matkowski ze swoją pigułka antykoncepcyjna dla gołębi ?

„Jak zabijam zwierzę to zawsze ,dla czystości sumienia muszę mieć powód np.strzeliłem dzika ,którego ja i moja rodzina zjemy i nic się nie zmarnuje więc jestem w pewien sposób usprawiedliwiony ,ale uważam za totalne kretyństwo strzelanie do kaczek i ptactwa w ogóle ,bo z tego tak naprawdę użytku nie ma a poluje się ,żeby sobie postrzelać.”
No i proszę, z Pana Myśliwego wyszło jednak ludzkie oblicze… bardzo mnie to cieszy. postawa pt. zabijam tylko po to żeby zjeść jest usprawiedliwiona tak samo, jak moja postawa kupuję mięso bo bez jedzenia mięsa na dluższą metę źle się czuję. oczywiście, byłoby fajniej nie jesc miesa. (Pan chyba też by wolał, czuję to w tych słowach „jestem W PEWIEN SPOSÓB usprawieldiony”). Bardzo zazdroszczę wegetarianom, podejmowałem wiele prób, i pewnie będe jeszcze podejmował, może pod okiem lekarza i ze wspomaganiem tabletkami. w każdym razie nigdy nie napisałbym polowaneczka gdybym w mysliwstwie widzial tylko takie postawy jak Pana Myslilwego. Polowaneczko jest wlasnie o tym od czego Pan się odcina – sam pan pisze, ze strzelanie do ptactwa to tylko zabawa. Ale pisze pan tez, ze to patologia. zgadzam się. tylko ze w oczach PZŁ niestety nie jest to patologia, ale norma. skodyfikowana, usankcjonowana, są sezony na kaczki, kuropatwy, gęsi, i inne ptactwo. tak samo jak patologią są wszelkie zapędy trofeistyczne, robienie sobie zabawy z trupa, zabawy w ważenie czaszek i ocenę uperlenia wykwitów – to infantylne lajdactwa. chcesz zjeść jelenia – zabij go tak zeby nie cierpiał (ilu mysliwych to potrafi?) opraw go i go zjedz. ale przeciez Pan dobrze wie, ze nie po to znakomita wiekszosc mysliwych ugania sie za jeleniem, zeby miec co do garnka wlozyc, tylko zeby przezyc ekstaze podchodów, upajania się glosem przyszłej ofiary, chorego „kontaktu z przyrodą” i wreszcie kulminacji w postaci strzału. to jest chore i o tym napisałem. argumenty przeciwników Polowaneczka są kompletnie od czapy bo nikt z nich tej książki nie czytał. slyszeli tylko w telewizji ze jest jakaś „napaść na myśliwych”. I podnieśli wrzask pt. biją naszych, koledzy, trzeba dać odpór!
Pozdrawiam z szacunkiem
Tomasz Matkowski

„Według mnie w pewnym momencie swojego życia Pan Tomasz doznał swojego rodzaju przebudzenia. Okazało się, ze świat, który go otacza nie jest taki jak go sobie wyobrażał. Nie zastanawiał się być może wcześniej, będąc wychowywanym w mieście, że mięso, które spożywał było okupione cierpieniem innej istoty. Będąc obdarzony nieprzeciętną wrażliwością pewnego dnia “przejrzał na oczy” stykając się ze śmiercią twarzą w twarz. Doznał szoku ponieważ okazała się ona mniej estetyczna niż sobie to wyobrażał.”
Tak to mniej więcej wyglądało, dobrze Pan to rozgryzł: młody człowiek z miasta, który styka się ze śmiercią. Z tym, że to nie było takie gwałtowne, to był pewien proces, prawdopodobnie związany z wiekiem. Z upływem lat coraz bardziej się uwrażliwiałem, coraz więcej rzeczy mnie raziło, budziło moją niechęć, odrazę. Był to coś jakby proces dojrzewania. Z czasem zacząłem już świadomie gromadzić i katalogować informacje, dokumentację zdjęciową, notatki.
Nie było więc tak że pojechałem na polowanie, stwierdziłem „ohyda” i napisałem książkę. Zresztą książki nie pisze się szybko. Proces – od zamysłu do gotowego tekstu – trwa długo, czasem latami.
Myli się pan przypisując mi motywy finansowe. Na pewno więcej bym zarobił pisząc jakiś poczytny kryminał osadzony w wyższych sferach artystycznych stolicy czy też jakiegoś Harlekina, nie mówiąc już o tym że machnięcie takiej bredni jak Harlekin zajęłoby mi jedną setną tego czasu który poświęciłem Polowaneczku. Zresztą dochody z Polowaneczka przeznaczam na pomoc dla zwierząt żyjących w miastach.

„Łatwiej jest jednak kanalizować (personalizować) negatywne emocje i w niewybredny sposób atakować wykreowanego w ten sposób adwersarza.” tu się Pan myli. nie czuję nienawiści do myśliwych. Napisałem o nich ponieważ dużo widziałem w tej a nie innej dziedzinie. Prawdopodobnie gdybym pracowal jako tlumacz w rzeźni (na przykład prowadzonej przez zagranicznego przedsiębiorcę i zatrudniającej tłumacza) pewnie zamiast Polowaneczka napisalbym coś o rzeźniach. Zarzynanko?

„Pan Matkowski właśnie dlatego książkę kieruje do pozostałych ludzi. Ludzi, w których codziennej egzystencji nie było miejsca na refleksję w supermarkecie kiedy sięgali po estetycznie zapakowany “schab za 17,90″. Do ludzi, dla których mięso jest produktem takim samym jak herbata.”
TO CHYBA DOBRZE?
„zabijanie dla przyjemności dotyczy ludzi chorych i uważam, że powinni być oni leczeni bądź karani (najlepiej jedno i drugie), potępiam polowania zbiorowe i polowania z psami i to nie dlatego, że “zwierzyna nie ma szans” bo ona w starciu ze współczesnym człowiekiem nigdy ich nie ma, ale dlatego, że zwierzęta te w czasie takich polowań odczuwają ogromny strach i stres zanim zginą,”
ZGADZAM SIĘ W STU PROCENTACH
uważam, że smierć zwierząt w ich naturalnym środowisku, która najcześciej następuje gwałtownie i natychmiastowo, jest mniejszą zbrodnią człowieka niż “Wieczna treblinka” czyli chów przemysłowy,
NA TO ODPOWIEDZIAŁEM W POŚCIE DO PANA MYSLIWEGO.
pozdrawiam
Tomasz Matkowski

Panie Tomaszu,
Dziękuję za merytoryczne odniesienie się do moich postów. Mam wrażenie, że choć stoimy po dwóch stronach barykady to jednak mamy wiele wspólnych poglądów na poruszany temat. To jest bardzo budujące. Na pewno nadszedł czas na „ucywilizowanie łowiectwa”. Choć jego najbardziej konserwatywni obrońcy będą pukali się w głowę, ja uważam, że ono powinno ewoluować. Pewne, „tradycje łowieckie” powinny odejść do lamusa gdyż nie pasują one do współczesnego świata. Świata, w którym nauka zrobiła poważny postęp i można to wykorzystać do tego aby nasze życie było bardziej etyczne. Niestety z moich obserwacji wynika, że „ewolucja łowiectwa” idzie w bardzo złą stronę. Wraz z komercjalizacją życia komercjalizuje się i ono. To jest zatrważające, że staje się ono hobby dla bogatych panów (i pań). Tak nie powinno być i nie wiem jak można temu zapobiec ! Z drugiej jednak strony nie uważam, że łowiectwo można całkwicie wyeliminować. Zbyt długo i zbyt dużo człowiek ingerował w Naturalny porządek rzeczy. Powstały szkody, których nie da się odbudować. Nie można teraz pozostawić tego stanu licząc, że się sam ureguluje. W ten sposób można raczej zaszkodzić. Doprowadzić do całkowitej deregulacji i w konsekwencji do nagłego i masowego wymierania kolejnych gatunków (choć jak pokazuje historia życia na Ziemi jest to w niewielkim stopniu również naturalne). Dalej będę namawiał do wstępowania do PZŁ. Tylko w ten sposób można coś zmienić. Od wewnątrz.

„Zresztą dochody z Polowaneczka przeznaczam na pomoc dla zwierząt żyjących w miastach” – jeśli to prawda to zwracam honor i pełen szacun…

pozdrawiam

Widzę, że nasza dyskusja zaczyna się powoli cywilizować i skupiać na sprawach merytorycznych, bardzo mnie to cieszy. Miło mi, że Pan Dzik Dzik wyraża szacunek, aczkolwiek opatrzony lekką nutką niedowiarstwa:
„Zresztą dochody z Polowaneczka przeznaczam na pomoc dla zwierząt żyjących w miastach” – JEŚLI TO PRAWDA to zwracam honor i pełen szacun…
Tak, prawda, nie są to zresztą jakieś zawrotne sumy, akurat starcza na systematyczne karmienie i leczenie kilku kotów, tudzież drobne wsparcie finansowe dla pewnej bardzo porządnej i uczciwej organizacji prozwierzęcej.
Żeby już do reszty zedrzeć mit wielkich zarobków to powiem tak (w to też nikt nie chce wierzyć) autor dostaje od każdego sprzedanego egzemplarza książki 12 % jego ceny hurtowej. Cena hurtowa to połowa ceny detalicznej. Jeżeli książka w detalu kosztuje 20 zł, autor dostaje 12% od 10 zł, czyli 1,20 od każdej sprzedanej (uwaga: nie wydrukowanej tylko sprzedanej sztuki). Takie zasady obowiązują na całym świecie, nie tylko w Polsce, i nie jest to żaden wyzysk ze strony wydawnictwa, wydawca ma swoje koszty reklamy, dystrybucji, produkcji, no i też coś musi zarobić.
Dalej, spotkałem się z opiniami, że za każdy wywiad w telewizji czy w radio biorę „taką kasiorę, że głowa boli”. Wyjaśniam: media nigdy nie płacą za udzielenie wywiadu. Ani dużej kasiory, ani małej, ani nawet złamanej złotówki. Ewentualnie przed programem poczęstują kawką. O ile pamiętam, raz dostałem ciasteczko, to chyba było w programie „pytanie na śniadanie”.
To jest żelazna zasada mediów. Odstępstwem są jedynie wywiady dody elektrody i tego typu błaznów w kolorowych pisemkach. Tam rzeczywiście wchodzą w grę jakieś pieniądze, czasem spore. Ale są to sytuacje zupełnie wyjątkowe. Przy czym na ogół nie chodzi tam o prawdziwe wywiady tylko sfabrykowane „zwierzenia” pt. kto się z kim bzyka i jaką furą przyjeżdża na to bzykanie i czy ma willę z basenem i jakie drinki lubi sączyć kiedy siedzi nad tym basenem.
Wracając do polowań: oczywiście że są one tylko jedną z wielu rzeczy, które należy zmienić czy też zlikwidować. Trzeba wykonać jakiś pierwszy krok w dobrym kierunku.
Na pewno myślistwo idzie w złą stronę. Garną się nowobogaccy, jest cały olbrzymi przemysł akcesoriów, w grę wchodzą naprawdę duże pieniądze, bo to nie tylko broń – bardzo droga – ale również tysiące gadżetów.
Co do trofeistyki. Nadal uważam, że jest to coś nie w porządku. Zgoda, jeleniowi wszystko jedno co zrobią z jego czaszką. Ale w takim razie dlaczego nie powiesić sobie na ścianie czaszki zmarłego człowieka? Najlepiej zabitego własnoręcznie, ale niekoniecznie, może być wykopana czaszka żołnierza , który zginął na wojnie, czy kogokolwiek… przecież zmarłemu jest wszystko jedno co się dzieje z jego czaszką… więc w czym problem? A jednak założę się, że nikt by się na to nie zgodził. Bo to co innego…. Otóż ja uważam, że wcale nie co innego.
Problem chyba w tym, że ja szanuję jednakowo zwierzęta i ludzi. Człowiek jest jednym ze zwierząt. Które miało szczęście, któremu udało się zapanować nad innymi zwierzętami. Jestem ateistą, wiem że człowiek nie ma duszy a jedynie wymyślił sobie takie pojęcie jak dusza, żeby móc spokojniej zabijać i gnębić inne zwierzęta, i mieć czyste sumienie. Ja nie mam czystego sumienia, źle się czuję jako przedstawiciel rasy panów. Razi mnie to, że o człowieku mówimy umarł a o zwierzaku że zdechł – bo to odbija naszą podświadomą pogardę dla innych zwierząt niż my. Rażą mnie takie określenia zwierząt jak „nasi bracia mniejsi”, bo w tym zwrocie zawiera się protekcjonalizm. Bracia – tak. Ale na pewno nie mniejsi. Raczej starsi. Większość już tu była przed nami.
Oczywiście mógłby ktoś powiedzieć: to idź pan do lasu i żyj pan jak zwierzę… No cóż, spędziłem życie w mieście, jestem uformowany w pewien sposób i nie dołączę do innych zwierząt, zresztą byłoby to kompletnie bez sensu. Mając jednak szacunek dla zwierząt mogę coś przynajmniej próbować dla nich zrobić. W okresie świąt Bożego Narodzenia wydzwaniam do dyrekcji supermarketów i ochrzaniam ich za sposób w jaki trzymają żywe karpie. I dzięki temu kilka sklepów zrezygnowało w zeszłym roku w ogóle ze sprzedaży żywych karpi. To jedna z barbarzyńskich tradycji które trzeba zmieść z powierzchni Ziemi. Nie mogę spokojnie spać kiedy myślę, że w kadzi z brudną wodą bez odrobiny tlenu duszą się zwierzęta które naprawdę nie zasłużyły na tak okrutne traktowanie. Nikt nawet nie spojrzy na ich mękę, a wystarczy przystanąć, popatrzeć jak wystawiają pyski nad wodę i próbują chwycić chociaż trochę tlenu (bo w tej wodzie go już nie ma), jak się duszą (ryba nie „zasypia”, jak to sobie wmawiamy przy pomocy tego eufemistycznego i łajdackiego określenia, ona kona w męczarni, dusi się aż straci przytomność, co trwa czasem kilka dni, a my sobie beztrosko mówimy: o, to „śnięta” rybka…)
Tak że łajdactw i sadyzmu, czasem nieświadomego, jest dużo. I dużo zadań przed kimś kto zdaje sobie z tego sprawę. Bo można przejść obojętnie obok czyjejś krzywdy jeśli się jej nie odbiera jako krzywdę. Z chwilą, kiedy zrozumieliśmy że jest to krzywda, przejść obojętnie jest trudno…
Weźmy taką modną rybę jaką jest panga. Wszyscy się zachwycają. Panga „robi karierę”. Oglądałem we francuskiej telewizji reportaż o tym jak produkuje się pangę. Reportaż zaczął się od stwierdzenia, że nieszczęściem pangi jest to, że jest bardzo żywotna i silna. Bo żadna inna ryba nie zniosłaby takich warunków hodowli. Tysiące, setki tysięcy ryb stłoczone w takich kojcach zanurzonych w rzece. Tam rosną, ledwo mogą się ruszać, inna ryba by zmarła bo żeby oddychać ryba musi płynąć, jej skrzela muszą być omywane przez wodę z tlenem. Panga jakoś to wytrzymuje. Dusi się całe życie, ale dożywa do momentu aż nabierze tyle wagi, że można ją wyciągnąć i sprzedać.
Hmmm może już wystarczy…
„łowiectwo jest tylko kroplą w morzu jeśli je porównać do podejścia ludzkości do otaczającej nas przyrody” – tak, to prawda, piszę niemal słowo w słowo to samo w pierwszych zdaniach Polowaneczka.
Fotele skórzane nie budzą tak negatywnych skojarzeń jak poroże na ścianie, to też prawda. Wynika to z tego, że nasza wyobraźnia sięga płytko. Czaszka zabitego zwierza to coś co bije w oczy, fotel – mniej. Już nie ten kształt, no i pewna praktyczna funkcjonalność która trochę usprawiedliwia: to nie jest ot tak dla zabawy przerobione zwierzę, ale żeby czemuś służyło. Aczkolwiek ja nigdy nie kupiłbym skórzanych foteli.
To się chyba nasila z wiekiem. Mnie już zaczynają nawet drażnić rzeczy, które przedtem uznałbym za niewinne, na przykład wczoraj był program Szymona Majewskiego i prowadzący oraz jego gość, nawiasem mówiąc bardzo przeze mnie lubiany – odtwórczyni głównej roli z serialu Brzydula – urządzili sobie żarty ze świniobicia i koniobicia. Niby nic, głupawe żarty, ale w jednej chwili straciłem dla obu tych osób wszelką sympatię. Nie dlatego, że jedzą mięso. Ale dlatego, że gardzą swoimi ofiarami. Pogarda, poczucie wyższości, to jest psychiczne wsparcie dla złych uczynków. Może trzeba zaczynać walkę ze złem od walki z obojętnością i z pogardą?
Nie wiem. Zaplątaliśmy się w temat rzekę. Ale to dobrze.
Pozdrawiam
Tomasz Matkowski

Złamanie ofierze karku to „bezmyślny”, ale instynktowny,”mądry”
akt łaski ( używając ludzkich pojęć).TO ZNIECZULENIE! A ja trafiam dziwnie na filmy BBC, w których pokazana jest walka o przetrwanie bez trzebienia środowiska. Oglądałam ostatnio filmy
o Gangesie, u brzegu którego żyją miliony ludzi i zwierząt.I Hindusi
wierzący w tysiące bóstw,nie zrujnowali rzeki i swojego środowiska.COŚ nas, cywilizację Zachodu różni od nich. Może to że wierzą, że jesteśmy JEDNYM? Są piękni bo szczupli i stanowią dokładne przeciwieństwo cywilizacji panującej, a zwłaszcza amerykańskiej, która nie spożywa, ale żre. Można
pomyśleć,że duża część Amerykanów, to ślepy zaułek ewolucji.
.

Pani Małgorzato,

Skąd się bierze ta agresja u Pani? Dlaczego Pani tak usilnie dąży do spłycenia każdego tematu. „zrobiło się za przjemnie” „podlizywanie” itp. Myśliwi są źli Pani jest jedyna sprawedliwa. OK. To już zostało powiedziane. Przejdźmy dalej. Spójrzymy na tematy trochę szerzej. Nikt tu nie chce się „wybielać”. Nikomu tu nie zależy na Pani akceptacji. Zaręczam Panią.
A może chodzi o to, że ktoś kto podaje się za myśliwego powinien raczej, zgodnie z przytczaną wielokrotnie charakterystyką „tego gorszego gatunku ludzi”, być niesympatycznym, głupim, agresywnym, prostakiem, ktory ma „krew w oczach” i nic po za końcem lufy nie widzi. Coś tu Pani nie pasuje. Wykracza poza ramy, w których Pani zamyka łowiectwo i dlatego Pani prowokuje. Prowokuje żeby udowodnić powyższą tezę. Jak na razie to Pani bardziej tym agresywnym zachowniem przystaje do „myśliwego z piórkiem”. Zastanawiam się jaki ma Pani w tym cel. Czy to nie jest jednak „krecia robota”, o której pisałem? Pani pluje, a wąsaci, brzuchaci faceci z piórkiem mówią, że to deszcz pada. Ci których to dotyczy nawet nie trudzą się żeby czytać tego rodzaju fora, oni również nie zwracają uwagi na krytykę tych, którzy tu trafią i przeczytają posty i wyrobią sobie na tej podstawie opinię zgodną z Pani oczekiwaniami. „Te bydlaki” są gruboskórne jak nosorożec. Mówiąc językiem myśliwego – musiałaby Pani strzelać do nich z większego kalibru. Mówiąc bardziej brutalnie – walić im prosto w twarz. Do tego musiałaby Pani najpierw się z nimi spotkać oko w oko. No i tu wrócę do mojego nawoływania – musi Pani wejść w struktury wroga.

pozdrawiam

Pani Małgorzato,

Indie są obecnie jednym z najszybciej rozwijających się krajów na świecie. Siła pieniądza wzbudza rozwój tego regionu powodując katastrofalne szkody w środowisku. Chiny już zatruły większość swoich rzek. Indie właśnie to robią z Gangesem na czele. Być może gdzieś tam u źródeł woda jest jeszcze czysta, ale im dalej tym gorzej. Cywilizacja niestety niszczy środowisko. Jak długo jeszcze ? Myślę, że tak długo jak długo nie da się zarabiać na czystym środowisku. To przykre ale kasa rządzi.
Hindusi są szczupli, owszem. Częściowo wynika to z ich kultury, diety ale częściowo z biedy. Amerykanie są grubi i tutaj podłożem tej otyłości paradoksalnie też jest bieda. Biedacy jedzą tanią, modyfikowaną żywność. Bogacze są tam szczupli. Mój znajomy mając szesnaście lat wyjechał do USA. W Polsce był chudy jak palec. Prawie anorektyk. Po dwóch latach w USA potroił swoją wagę żywiąc się w fastfoodach !!! Nie poznałem go jak wrócił. Dzisiaj się leczy z tego powodu.

Do Pani Gośki: Myli się Pani twierdząc ,że pisałem o zabijaniu zwierząt do konsumpcji ,gdyby przeczytała Pani ze ZROZUMIENIEM co kiedyś sama mi Pani kazała zrobić to wiedziałaby Pani o co chodzi otóż napisałem o dzikach jako PRZYKŁAD ,wyprzedziła Pani mój kolejny post ,w którym miałem właśnie napisać o lisach. Napisałem ,że muszę mieć WYJAŚNIENIE dlaczego zabiłem zwierzę ,dla spokoju własnego sumienia. Najgorszą zbrodnią jaką można uczynić to zabić zwierzę bez powodu ot tak dla zabawy ,tego nie cierpię. Dlaczego więc strzelam do lisów ,których przecież nie skonsumuję ? Ponieważ lis nie jest przyjacielem łowiska ,mnoży się szybko ,a jeść coś musi. W naszym obwodzie od kilku lat nie może się odbudować stan zająca i kuropatwy. Nie strzelamy do tych zwierząt. Oczywiście nie tylko lis jest winien ,mamy również mrowie kruków ,które są pod ochroną.Nie mówię żeby wystrzelać wszystkie lisy ,ale regulować ich stan ,tak aby inne zwierzęta też miały szanse.I tu znów pewnie pojawi się stwierdzenie ,że sobie to wymyśliłem aby móc strzelać do lisów ,jeśli rzeczywiście taki byłby mój tok myślenia to po co miałbym bronić zajęcy ,czy kuropatw ,skoro te zwierzęta są jadalne ?
A Pani najpierw niech się upewni co DOKŁADNIE napisałem zanim zacznie mnie oskarżać.I jeszcze dodam ,że jak dla Pani dyskusja zrobiła się za przyjazna to na wp i onecie znajdzie Pani wiele wyzywanek między obiema stronami.
Chyba ,że woli Pani zostać tutaj ?
Pozdrawiam

Do myśliwego
Identycznie jak ja zrozumiał Pana P.Matkowski.Proszę sprawdzić.
1grudnia godz01:32

Panie Jacku,

Zaręczam… nie wszyscy mają na to ochotę. Dla mnie do tej pory było to kilka razy. I te kilka razy czułem, jak bardzo nie chcę przerwać tej cudownej ciszy, spokoju, zniszczyć tego doskonałego porządku rzeczy. To była wewnętrzna walka. Czekanie na jeszcze lepszy moment, dla większej pewności, że zadana śmierć będzie natychmiastowa. Te kilka razy zwycieżył rozum, który podpowiadał – tak musi być, bo to odwieczne prawo natury. Chcesz jeść musisz zabić. Zwycięża sprytniejszy i silniejszy. Nie ma równych szans. Nigdy jednak potem nie czułem dumy. Raczej pustkę i żal. Czasem obrzydzenie. W dziesiątkach innych sytuacji odpuszczałem. Nie ten moment. Może następnym razem. Tak sobie to tłumaczyłem…

Akurat tej komercji to bym się nie czepiał. Ci myśliwi co obwieszają się jak choinki gadżetami po kilka tysięcy są najczęściej nieszkodliwi. Nie wychodzą do lasu. Bo przed kim będą błyszczeć. Oni tylko potrzebują dowartościować się, pokazać swój (najczesciej nikczemny hi,hi) status społeczny. Pochwalić się przed innymi. To jest takie zwykłe ludzkie leczenie kompleksów. Zwierzęta na tym chyba nie tracą?

Tacy myśliwi rzeczywiście są niegroźni jedynie wzbogacają kieszenie handlowcom takich gadżetów ,a już wcześniej pisałem o myśliwych dewizowych ,z którymi Pan Matkowski jako tłumacz pewnie często miał do czynienia jeśli widział ich metody polowań to jak już pisałem całkiem zrozumiałe ,że mógł czuć gniew ,obrzydzenie ja czuję to samo do tych ludzi.

Gośka: „Staną przed Panem ONE WSZYSTKIE….Kiedyś. I będzie Pan wył.
Ale będzie za późno. I nie z powodu kary boskiej czy jakiejś tam,
ale dlatego że zbrodnia nie znika bo Pan ją inaczej nazwał.
Ludzie w sytuacjach ekstremalnych (nadchodzącej śmierci czy
śmiertelnej choroby) WIDZĄ WIĘCEJ.”

W życiu nie słyszałam większej bzdury. Zacytuję w odpowiedzi słowa dr Weroniki Chańskiej: „Jest taka maniera idealizowania śmierci. Mówi się, że umierający są piękni i że umierając, wypowiadają mądre sentencje, zostawiają po sobie bezcenne wskazówki. Praca w hospicjum nauczyła mnie, że wiele rzeczy można o umierających powiedzieć, ale na pewno nie to, że są piękni. Nie jest również prawdą, że w obliczu śmierci nabywamy szczególnej mądrości. Śmierć niczego nie rozwiązuje i niczego nie naprawia – zostawia ludzi i sprawy takimi, jakimi były.”

Trafiłem na taki cytat, autorem jest Henry Berton:

,,Potrzeba nam innego (niż dotychczas), mądrzejszego, a może bardziej mistycznego pojęcia zwierząt. Traktujemy je protekcjonalnie ze względu na ich niedoskonałość… I w ten sposób błądzimy wielce. W starszym i pełniejszym niż nasz świecie poruszają się one skończone i całkowite, obdarzone zmysłami o takich możliwościach, jakie my straciliśmy lub jakich nigdy nie osiągnęliśmy; żyją pośród dźwięków, których my nigdy nie usłyszymy. Nie są braćmi, nie są podwładnymi – są innymi narodami wplątanymi razem z nami w sieć życia i czasu, współwięźniami splendoru i bólu ziemi.”

Cytat ( Tomasz Matkowski): „Aha, szabla to kieł dzika, odpowiednik naszej górnej trójki” – panie Tomaszu, jeżeli chce pan pisać o łowiectwie, proszę zapoznać się z podstawami łowiectwa i biologii zwierząt. Nie chcę sie czepiać, ale jeżeli cała książka jest napisana z takim znawstwem, to chroń nas Boże przed takimi „fachowcami”.

Mówi Pan o nas naziści i boli mnie to trochę bo „ekolog” pod artykułem o postrzeleniu myśliwego przez kolegę pisze coś w stylu „Powinien zdechnąć ,byłoby jednego gnoja mniej”.
I to my jesteśmy nazistami…

„sam jestem nazistą, bo jem mięso. na tym paskudnym świecie w sumie najlepszym wyjściem byłoby wycofac się… ale to nie takie proste:)”

Panie Tomaszu, to nie brzmi dobrze… wycofać się ?

Pisałem o tym wyżej – wrażliwość to miecz obosieczny. Z jednej strony CZUJEMY, że źle postępujemy i źle nam z tym, a z drugiej nie potrafimy tego zmienić. To chyba bezcelowe samobiczowanie. ONE oczywiście z tego naszego biczowania się nic nie mają. Mało tego – ośmielę się stwierdzić, że nie zrozumiałyby tych rozterek. Dla zwierząt naturalnym stanem rzeczy jest układ, w którym dominuje silniejszy, a słabszy jest czasem ofiarą tego silniejszego, sprawniejszego, szybszego, lepiej wyposażonego etc. W naturze istnieje silna hierarchia ważności i hierarchia celów. Nie można jej zmieniać bo zaburzy się ten idealny układ. Wszyscy jesteśmy elementem jednego, dużego łańcucha pokarmowego. My – drapieżni i niedrapieżni ludzie – też. Nie obwiniajmy się za to. Obwiniajmy się za bezcelowe, bezmyślne okrucieństwo względem zwierząt. Za sadyzm, głupotę i krótkowzroczność. Za chciwość i egoizm, który w dłuższej perspektywie przecież ZAGROZI NAM SAMYM. ALE czy to właśnie nie na tym polega MĄDROSĆ I POTĘGA NATURY !!!! Człowiek zaśłepiony bo zapatrzony w siebie, w swoje potrzeby, „rozprzestrzenia się” na Ziemi niszcząc wszystko wokół siebie. Nie widzi, że podcina gałąź, na której siedzi, że niszczy tak naprawdę sam siebie – a więc eliminuje potencjalne źródło zniszczenia – a NATURA w tej czy innej formie przetrwa i odrodzi się. Ha! To jest idealny układ dążący zawsze do równowagi.

Wszystkich dyskutujących odsyłam do ostatniego numeru „Tygodnika Powszechnego” (13 grudnia) z tematem przewodnim na okładce „I zwierzęta będą nas sądzić”.

Wszystkim Państwu potrzebna jest lektura znajdujących się tam tekstów, w tym świetnego artykułu Dariusza Czai „Po tropach”, przywołującego m.in. dwie znakomite książki: ostatnią powieść Olgi Tokarczuk Prowadź swój pług przez kości umarłych” oraz książkę-spowiedź, książkę-świadectwo i jedyny jak dotąd najlepszy wielogłos w kwestii uprawiania polowań – Farba znaczy krew Zenona Kruczyńskiego.

Żałuję, że Dziki Dzik nie napotkał na tym forum na godnego siebie adwersarza.

„Dlaczego Kościół milczy”. To tytuł artykułu w ostatnim Newsweeku. Na podobnie postawione pytanie o los zwierząt i stosunek doń Kościoła, mój mały wtedy syn na lekcji religii usłyszał,że są po to by służyć człowiekowi. I pogardy doświadczyły i zwierzęta i mój syn. I tak zakończyła się na zawsze katecheza mojego syna.Od tamtego, odległego czasu zmienił się paradygmat.Mniej wolno czynić zła zwierzętom (odsyłam również do artykułu z N. o bezwzględnej karze więzienia za zamordowanie kota.) W ogóle mnóstwo wody na
mój młyn!

Do Erni:
Jest już dawno naukowo udowodnione i ogłoszone przez WHO, że mądrze stosowana dieta wegetariańska może być dietą pełnowartościową i zdrową, i to w naszym klimacie. Proszę o tym napisać, że się mylą. Dobrze by było wysłać wyniki Pańskich badań. Względy Pańskiego podniebienia nie będą brane pod uwagę. Proszę pamiętać, że po zmianie diety na wegetariańską może wystąpić zespół odstawienny, jak po rzuceniu papierosów, czy innych rzeczy bez których trudno żyć.
Pańskie ,,musi” nie przetrwa, ono żyje tylko w głowach myśliwych oraz ludzi owładniętych ideologią, jak skrajny katolicyzm, islam i temu podobne twory.

Zgadzam się Panem Erni. Nie powoływałbym się na badania gdyż ich wyniki zależą od wielu czynników m.in. aktualnych możliwości technologicznych i naukowych człowieka (pomijam patologię wynikającą z chęci zysku – choć można przypuszczać że obecnie ona dominuje). To co kiedyś wydawało się słuszne dzisiaj okazuje się szkodliwe – to co dzisiaj wydaje się być dobre jutro może okazać się złe. Człowiek chciałby ustawiać świat tak jak on go widzi i polegać jedynie na swoim rozumie a tutaj potrzeba też trochę pokory i rozwagi. Natura z jakiegoś powodu dała ludziom oprócz trzonowców siekacze i kły… no i ciagle brakuje nam dwóch żołądków.

pozdrawiam

Gdybym był złośliwy, spytałbym, używając pańskiej retoryki, kto pana sponsoruje, panie Erni i kto stoi za takimi ludźmi jak pan. Czy reprezentuje pan przemysł akcesoriów myśliwskich, czy może kręgi rzemieślników produkujących szklane oczy do wypchanych zwierząt?
ale oczywiście nie jestem złośliwy. nie chce sie upodobnic do pana ani do tych wszystkich lobbystow giwerowych ktorzy oskarzają mnie o działanie za czyjeś pieniądze, i ktorzy w szlachetnej idei wegetarianizmu dopatrują się macek jakiegoś międzynarodowego spisku, mającego na celu osłabienie tężyzny narodu polskiego. a jeżeli pan nic nie zrozumiał z tego co piszę… hmm cóż. Na to już niestety nie ma rady.

Panie Jacku, nikt nie wie czy takie zmiany nie zajdą dopiero po kilkudziesięciu latach, nikt nie przebadał 3 – 5 pokoleń ludzi którzy nie spożywali mięsa. I nikt nie moze zapewnic że nie bedą to zmiany nieodwracalne. Ja nie twierdzę że lepsza jest dieta mięsna czy bezmięsna. Twierdzę że na razie nikt nie może udowodnić wyższości jednej nad drugą. Nawet (z całym szacunkiem dla tej organizacji ) WHO.

Jeżeli mam szacować czyjeś poglądy to również będę szanował czyjeś życie. Jak w takim razie szanować zabójców? Naprawdę nie wiem, chyba oddzielić człowieka od jego czynów. Potępić czyny, ale człowieka szanować. Pewnie tak.

panie Erni:
,,nie potrzebowałem 20 lat obcowania z myśliwymi żebym to zrozumiał”
Co takiego Pan wiedział i nie potrzebował 20 lat?. I skoro Pan zrozumiał to jak głęboko to do Pana dotarło? Co pan zrobił aby ograniczyć zwierzętom cierpienia?
Myśliwi często opowiadają jak to ograniczają cierpienia, po czym wracają do domu ze zdobyczą, która przeżyła piekło przed śmiercią. To taka szlachetność jak tych skinów co uratowali życie staruszce, czy gwałciciela który podkłada ofierze podusie pod główkę.

Oczywiście, gdybym miał wybierać między śmiercią w rzeźni i to po wielu latach chowu a śmiercią od Pańskiego sztucera, to wybrałbym Pański strzał. Ja też nie jestem upartym człowiekiem i przyjmuję argumenty innych, jednak nadal nie chciałbym zostać zastrzelony podczas obiadu przez wyborowego snajpera.

Do pana Erni.
To ja panu odpowiem poważnie, panie Erni. Do nadmiernej populacji dzika przyczynililście się wy, myśliwi. O czym pan doskonale wie tylko udaje że nie wie. A jeżeli nie chce pan płacić odszkodowań rolnikom – nic prostszego – wystarczy wypisać się z kola łowieckiego i zaprzestać polowań. Czy to takie trudne?
jak zwykle obłuda przebija z wypowiedzi myśliwych. najpierw dokarmiacie swoje ofiary, żeby ich było dużo, a potem macie pretekst do rozdzierania szat i jęczenia, że musicie płacić. A kto wam każe płacić za dziki? Może jeszcze dziki mają wam być wdzięczne? Bo tak to zabrzmialo. To coś jak tytuły artykułów w waszej „prasie branżowej” : łoś ma szanse wkroczyć w sfery medalowe”.
nawiasem mówiąc to przecież nie wy płacicie. pieniądze na odszkodowania pochodzą ze sprzedazy tusz. Tak to sprytnie urządziliście, żeby zwierzęta same płaciły za swoją śmierć. i za waszą obleśną zabawę. Dla mnie każdy kto w dzisiejszych czasach lubuje się w broni i w zadawaniu śmierci jest jakąś popłuczyną po neandertalczykach. Jakimś żałosnym mutantem, który w dzisiejszym świecie gania z maczugą. I który nie rozumie nic, a najmniejszą krytykę przyjmuje z histerycznym jazgotem urażonej panienki.

Uprzejmie proszę o wyjaśnienie jak przekłada się w krótkim czasie dokarmianie zwierząt na gwałtowny wzrost ich populacji ?

Panie Jacku, moim skromnym zdaniem, dokarmianie przy tak delikatnych zimach nie ma większego sensu. Dlaczego ja osobiście dokarmiam ? Po prostu żeby mieć świety spokój. Nie wiem czy to dobrze czy źle. W moim Kole mamy podjetą uchwałę że każdy mysliwy opiekuje sie jednym paśnikiem. Żeby mieć spokój i nie narażać sie na „opieprz” ze strony łowczego, wywożę do lasu siano, owies, sól, kukurydzę. Ale bez przekonania. Łowczy odpowiada przed prezesem Koła, prezes przed Zarządem Okregowym, i tak trwa błędne koło. Brak odważnej decyzji „z góry”. Ale żeby taką decyzje podjąć musi sie zebrać NRŁ, debaty, sympozja, itd. A każdy członek NRŁ ma swój pogląd na ten temat, dlatego nie ma się co spodziewać że myśliwi przestaną wywozić siano do lasu. Przynajmniej nie w najbliższym czasie.

Panie Jacku, nie ja się otworzyłem. Wątpliwości co do sensu zimowego dokarmiania ma wielu mysliwych. Ale dopóki nie będzie odgórnej decyzji, Koła będą dokarmiać, bo są z tego rozliczane i kontrolowane. Jeżeli chodzi o pantoflarstwo, gdybym powiedział łowczemu, że nie widzę sensu dokarmiania i nie bedę tego robił, odpowiedziałby prawdopodobnie że też nie widzi, ale dokarmia bo jest z tego rozliczany. Musiałby uzupełnić swój paśnik i mój paśnik. A ja nie chcę żeby ktos musiał za mnie coś robić. Odnośnie wystąpienia z Koła. Ja decyzję o zostaniu myśliwym podjąłem świadomie i nie mam zamiaru jej zmieniać. Polując od kilku lat ja też widzę że jest wiele do naprawienia. Ale to nie łowiectwo jest złe, tylko ludzie którzy to łowiectwo próbują z róznym skutkiem praktykować. Dla pana to gówno, dla innych sposób spędzania wolnego czasu. A może to co dla pana jest warościowe dla innych jest gównem ? Pozdrawiam.

No to po co sztucznie utrzymywać wysoką kondycje zwierząt na pustyni. Dawno powinniście już panowie przyznać, że to jest hodowla i zależy Wam aby nawet na pustyni jaką jest monokultura sosnowa utrzymać zwierzęta w ilości takiej aby można było sobie polować. Wszystko się do tego sprowadza, reszta to wymówki i mydlenie oczu. A co do gówna to miałem na myśli cała piramidę pantoflarzy.

Nie! nie na rzecz zwierząt w klatkach i dobrze pan o tym wie, bo się już trochę znamy.

Wniosek : uważać na taksówkarzy, to psychopaci (myśliwy = psychopata; taksówkarz = myśliwy; z tego wniosek : taksówkarz = psychopata ). Może nie wszyscy, ale dwóch to na pewno. Dziekuję pani Gosiu za ostrzeżenie.

Najgorsze że muszę swoich bliskich, znajomych i przyjaciół ostrzec przed samym sobą. Oni co prawda wiedzą że poluję, ale nie wiedzieli (do tej pory) że jestem psychopatą !

Pani Gosiu, ma pani rację. Domem, terenówką czy uprawianiem mysliwstwa chwalą się tylko nowobogaccy lub zwykli dorobkiewicze. Ludzie z klasą i naprawdę dużymi pieniędzmi chwalą się zamkami w dolinie Loary albo na hiszpańskim wybrzeżu. Chwalą się prywatnymi odrzutowcami, a polują w Afryce albo na Alasce. Chęć bycia podziwanym zawsze będzie istnieć wsród ludzi. Ja chciałbym żeby przy mysliwstwie zostali prawdziwi, etyczni pasjonaci, a nie ludzie dla których myśliwstwo jest sposobem na podnoszenie swojego „ego”.

po co racjonalizować coś co jest racjonalne ?

nikt niczego nie ukrywa – wszystko jest jawne i dopowiedziane, ale tylko ludziom CHORYM zabijanie sprawia przyjemność

Kady odpowiada za siebie.

Bo jest ich za dużo

Politycy (z wyjątkami) są żądni władzy, a już to jest chore. Więc proszę nie prosić mnie o opinię na temat zaburzeń psychicznych parlamentarzystów szwedzkich i innych nacji.

Od kiedy autorytarnie,przy wsparciu Kościołów postawiliśmy siebie
w centrum Świata, zmiatając z drogi inne stworzenia, ujawniła się nasza choroba. Choroba oddzielenia. Wdrukowany błąd w nasz umysł tworzył prostą drogę do tej niezliczonej ilości wojen,rzezi i cierpienia. I wciąż tak się dzieje! Więc i Panowie możecie toczyć swoją niesprawiedliwą wojnę ze zwierzętami.
Nasz umysł i ciało ma piekielne zdolności adaptacyjne. I dlatego PRZYZWYCZAILIŚMY się do takiego świata i myślimy tak jak Pan – to jest normalne, taki jest świat.Dlatego tak bardzo cenię u ludzi zdolność do refleksji, bo to coś takiego
jak odwaga. Bo trzeba mieć odwagę, żeby pożegnać się ze „starym” i nauczyć się „nowego”.

Ma Pan rację, w takim razie dlaczego chodzi pan do lasu i zabija zwierzęta?

Jem mięso korzystając z prawa jakie dała mi Natura (nie ludziom jedynym Natura dała takie prawo).

NIE NADUŻYWAM JEDNAK TEGO PRAWA.

Również, podobnie jak dziki_dzik, przebywam w lesie, bo to uwielbiam. Znam także paru ludzi dla których las to ważna sprawa w życiu – lecz oni gdy są w lesie, nie mają potrzeby zabijania – wręcz przeciwnie.
Dobrze pożywić można się na różne sposoby, i nawet gdy naszym pożywieniem jest mięso – nie ma potrzeby by osobiście zabijać jakieś istoty. Markety są wręcz zapchane zabitymi już zwierzętami, po co zabijać następne?
Kluczowa w tym wszystkim jest postawa wyrażona powyżej przez dzikiego_dzika:

„…zabijam zwierzęta…”.

Warto zadać sobie pytanie:
- Dlaczego w moim życiu jest niezmiernie dla mnie ważne, by zabijać z karabinu inne istoty? Aby utrzymać ten przywilej (!?), jestem w stanie bronić tego status quo ze wszystkich sił. Będę walczył z każdym, kto podniesie rękę na to. Gdybym stracił tę możliwość – będę miał poczucie wielkiej straty i być może będę nawet zrozpaczony.

Dziki_dziku – dlaczego?

Przypominam że tematem rozmów na tym forum jest myślistwo.
Zabijanie zwierząt w lesie, na polach, łąkach i stawach.
Nie rozmawiamy o WSZYSTKICH ZŁYCH UCZYNKACH LUDZI.
Ja nie zdejmuję winy z siebie i nie przerzucam wszystkich grzechów na myśliwych. Wiem w czym uczestniczę ŻYJĄC.
I wiem,że każdy z nas wie.

Książka Pana Matkowskiego ma moim zdaniem trochę głębsze przesłanie niż stwierdzenie faktu, że źródłem cierpienia zwierząt są na tym świecie między innymi źli myśliwi. To byłoby zbyt oczywiste. Zbyt błache i proste. To byłoby stwierdzenie faktu i kropka. Wiadomo bowiem że myśliwy strzela do zwierząt. A jak strzela to rani i sprawia ból. No to może niech nie strzela ? Lepiej niech wyłapuje w sidła, wiezie d o rzeźni i poraża prądem ? A może antykoncepcja wśród dzikich zwierząt ? to największa bzdura o jakiej słyszałem. Brak doboru naturalnego i mozliwości precyzyjnej regulacji urodzeń doprowadzi do rozregulowania całych ekosystemów – to byłoby dopiero spektakularne wyeliminowanie wielu gatunków zwierząt ! Wymyślcie Państwo coś sensownego. Na tym forum jeszcze nikt z Państwa nie napisał jak można innymi dorgami rozwiązać ten problem.

To nie wiara tylko fakt. Rachunek jest prosty. Przyjmując, że myśliwi zabijają w ciągu roku ok. 100 000 dzików i wszystkie te dziki trafiają na nasze telerze, to o te sto tysięcy mniej jest zabijanych świń, krów etc. Ja jeśli nic nie upoluję to niestety muszę kupić w sklepie mięso zakatowanej świni. Jeśli upoluję to nie kupuję. I tak to działa razy 100 000 bo mniej więcej tylu jest myśliwych.

Dziki_dziku, wydaje mi się jednak, że to nie natura daje panu to prawo a sam je pan sobie dał. W przeciwnym razie powinniśmy darować również winę seryjnemu mordercy, bo on też jest stworzony przez naturę i spełnia rolę regulacyjną. Poza tym zabijając ludzi w sposób humanitarny (np od szybkiego strzału) ratuje ich od ewentualnych przykrości mogących je spotkać w życiu a w końcu i śmierci z powodu długiej choroby w szpitalu.
A co do natury, to niezwykle rzadko przytrafia się ludziom głęboki wgląd w to czym ona naprawdę jest i czym my jesteśmy. Bez tego głębokiego wglądu ostrożniej formułowałbym takie tezy i nie upierał się przy żadnym z poglądów, prócz tych, które widać bezpośrednio i to do których nawet nie potrzeba używać myśli: każda istota pragnie uniknąć cierpienia i być szczęśliwa. Problem w tym, że tak proste prawdy są zbyt proste i zbyt blisko naszych oczu by je dostrzec bez zniekształceń.

Ma Pan absolutną rację, że należy winnych szukać wśród siebie. Więc niech Pan nie szuka winnych wśród ,,6,5 mld ludzi tworzących popyt na mięso” ,którymi jeszcze się Pan wyręcza do samorozgrzeszenia.

W czwartek 14.01 w programie Kazimiery Szczuki w Roxy FM od godz. 19:00: Tomasz Matkowski, Zenon Kruczyński, Olga Tokarczuk i Dorota Sumińska. Zachęcamy do słuchania audycji.

Dziękuję. Życzmy sobie tego na wzajem.

Szczyt hipokryzji znajduje się gdzie indziej, Panie myśliwy.To jest Pan za ochroną życia ? Od kiedy?A może nie zrozumiałam i zabijając zwierzęta dopuszcza Pan tym bardziej aborcję nienarodzonych istot.

A nie jest to dla Pani dziwne że ktoś będący przeciwko zabijaniu zwierząt , dopuszcza zabijanie dzieci ? Czy to nie hipokryzja ?

ludzie!prowadzicie tu od dłuższego czasu akademickie dyskusje,z których nic nie wynika.nie wierzę , że można przekonać myśliwego,żeby nagle stał się wrażliwy,zaczął szanować zwierzęta i zmienił hobby jakim jest zabijanie na coś innego skoro on wyraźnie pisze,że poluje bo LUBI.nie nauczycie ślepego rozróżniać kolory!rację mają ludzie ,którzy po zetknięciu się z tym pełnym hipokryzji środowiskiem stwierdzili,że to inny gatunek człowieka.to szkodnik , który do zabijania dopisał sobie ideologę, żeby mydlić oczy laikom.nie przekonacie myśliwych -szkoda czasu i energii.oni muszą po prostu z czasem wyginąć jak mamuty!zamiast prowadzić jałowe dyskusje- idźcie do lasu,na pola i odganiajcie naszych braci mniejszych od paśników,lizawek i ambon-bo tam czeka je śmierć!ruszcie się-widzę ,że jest nas-obrońców zwierząt naprawdę dużo.ja robię to od lat i myślę,że parę istnień uratowałam.

Do dzika
jestem przeciwna aborcji, nie zgadzam się z panią Szczuką w wielu sprawach.Ale cenię ją za obronę zwierząt i już.

Panie Jacku, dobrze, nie będę szukał haka. Nie było to moim zamiarem. Ja tylko naprawdę jestem przekonany że książka pana Matkowskiego jest napisana tendencyjnie i zawiera wiele przekłamań. Ale na ten temat juz się chyba wszyscy wypowiedzieli, więc nie ma sensu do tego wracać. Pozdrawiam.

Dla pana Matkowskiego Al Kaida to temat zastępczy, dla przeciwników aborcji tematem zastępczym będą myśliwi. Dla pana Matkowskiego obrona życia poczętego dziecka to utrzymywanie ludu w ciemnocie, dla innych to morderstwo. I kto tu jest psychopatą ?

Do Pana Jacka,

Tak Panie Jacku, wsród myśliwych są ludzie wrażliwi. Cieszę się wielce, ze wreszcie to do Pana dotarło, uff, choć wiem, że trudno to Panu zrozumieć bo przecież kłóci sie to ze stereotypem, który Państwo lansujecie.

Do Pana Tomasza,

Jestem zdumiony Pana „aborcyjnym” poglądem, ale co tam życie ludzkie, brnijmy dalej w świat zwierzęcych cierpień:

To kto dokładnie według Pana wyznacza granicę kiedy zwierzę cierpi a kiedy nie. Czy np. muchę mozna zabijać packą z czystym sumieniem (bo układ nerwowy znikomy), nad rozjechaną żabą powinniśmy się pochylić i westchnąć z żalem nad jej losem, a nad zabitym jeleniem to już powinniśmy żewnie i histerycznie zapłakać ? Ktoś tu kiedyś pisał o tym, że to obłudni myśliwi wszystko racjonalizują i sami sobie powyznaczyli prawa i wprowadzili pokrętne uzasadnienia w celu zalegalizowania mordowania. Coś mi tu nie pasuje. Może za chwilę Pan zmieni zdanie i uzna Pan jednak, że skoro ślimak winniczek jest smaczny i ma znikomy układ nerwowy to można go chodować, a potem pyk do żołądka! od tego już krok do łowiecta !

Mam pytanie do pani Gosi. Czy wypowiedź pana Matkowskiego o aborcji nie jest typowym przykładem racjonalizowania ?

Powtarzałem to juz setki razy – zabijanie nie sprawia mi przyjemności, jest raczej koniecznością. Stwierdzicie Państwo zapewne, że nie jest koniecznoscią bo można pójść do eleganckiego sklepu i jak cywilizowany człowiek kupić „estetyczne” mięsko nie babrając się we flakach. Tak robi większość z Państwa – uważajacych się przy tym za „wrażliwców”. Raczej quasi wrażliwców i obłudników. Taka konsumpcja jest bardziej szkodliwa dla zwierząt niż myśliwi. To nie podlega dyskusji. To Państwo boicie się obnażenia tej prawdy. Boicie się spojrzeć na własne ręce, które z pozoru są czyste, pachnące i wypielęgnowane. W istocie jesteście Państwo przesiąknięci cierpieniem miliardów innych istot na ziemi. Wyróżniacie się jedynie tym, że dopuściliście do swoich umysłów refleksję, która od razu wywołała reakcję obronną – „szukać bardziej winnego, to nie ja jestem tego przyczyną, to musi być ktoś inny, jest ! wiem ! MYŚLIWY !!! TAK TO ON !!! UKAMIENOWAĆ !!!

Wegetarianie i weganie. Ludzie, którzy świadomie żyjąc starają się w minimalny sposób szkodzić innym istotom. To są jedynie osoby, które mogą próbować przekonywać mnie do swoich racji. Jestem otwarty na taki dialog. Może uda się komuś wykazać, że taka postawa ma głębszy sens, że na tym powinno polegać nasze CZŁOWIECZEŃSTWO !!!

do Pana Dziki Dzik
„Wegetarianie i weganie. Ludzie, którzy świadomie żyjąc starają się w minimalny sposób szkodzić innym istotom.”
zgadzam się w stu procentach. bardzo im zazdroszczę. siły woli i konsekwencji.
to że nie jestem weganinem nie może mi jednak zamknąć ust na wszystko. idąc dalej takim rozumowaniem, nikt nie mógłby nic powiedzieć. bo każdy – nawet weganin – ma coś tam na sumieniu. rozdeptanego komara chociażby.
nasza dyskusja zagnała nas w rejony filozficzne i przyparła do ściany, która się nazywa… właściwie nie wiem jak. wszechobecność cierpienia? swiat zbudowany jest na cierpieniu. na nadmiarowości, na ciągłej eliminacji konkurentów.
moja książeczka jest próbą ograniczenia ilości cierpień. próbą cząstkową i być może żalosną. ale już sam fakt że wywołała taką dyskusję, i że przy okazji odkryłem adwersarzy z którymi można merytorycznie rozmawiać, takich jak Pan, jest może czymś pozytywnym?
a co do świata… to chyba Seneka, czy jakis inny starożytny filozof napisał: największym darem jest nigdy się nie narodzić…

Do Erniego
„czy wypowiedź P.Matkowskiego nie jest przykładem racjonalizowania?” Nie jest.W Google znajdzie Pan definicję, lub w mojej wcześniejszej wypowiedzi.
Proszę dobrze mnie zrozumieć.
Myślę o Kościele mniej więcej to samo co autor „Polowaneczka”
Z kościołem łączy mnie tylko wspólne słuchanie bicia dzwonów
o jakichś głupich porach.Można właściwie powiedzieć, że robią
masy w balona, za ich własne pieniądze nie dając NIC CENNEGO w zamian.
No. Od myśliwych poprzez aborcję doszliśmy do winnych wielu nieszczęść- Kościoła.

Pani Gosiu .
Będę uparty. Nie pytam co pani sądzi o Kościele, bo to prywatna sprawa. Pytam o zdanie : „..Płód, we wczesnym stadium (ludzki lub innego zwierzęcia) ma słabiej rozwinięty system nerwowy niż osobnik już urodzony, dlatego gdybym miał wybierać między śmiercią płodu ludzkiego a śmiercią dorosłego zwierzęcia wybrałbym to pierwsze. ” – czy to nie klasyczny przykład racjonalizacji ?
Ps . Zadałem sobie trud i znalazłem : ” Racjonalizacja (od łac. ratio, rozum) – w psychologii jeden z mechanizmów obronnych – pozornie racjonalne uzasadnianie po fakcie swoich decyzji i postaw, kiedy prawdziwe motywy pozostają ukryte, często także przed własną świadomością.” Przecież pan Matkowski zasłania się słabiej rozwiniętym (???) układem nerwowym płodu ludzkiego od organizmu zwierzęcego ! Czy to nie jest swoista selekcja ? Czyż nie zarzuca takiej selekcji myśliwym (przeznaczenie do odstrzału osobników o słabszym porożu ) ?
Panie Tomaszu.
Odpowiada pan panu Adamowi, na jego pytanie o dżdżownicę : „powiem tylko, ze jeśli już musimy kogos zabić to mniej cierpi dżdżownica niż np. karp.” – no właśnie, jeżeli musimy zabić. A jeżeli wędkarstwo to również hobby bez którego natura poradziłaby sobie sama, to co ? Dołączy pan do myśliwych – psychopatów kolejną grupę : wędkarzy – psychopatów ? Chcę tylko panu uzmysłowić jak pokrętne są pana poglądy. Przecież nikt nie jest w stanie stwierdzić, czy więcej cierpi walczący przez godzinę karp ( zaczepiony haczykiem za przewód pokarmowy) , czy „padający w ogniu” dzik .

Zgadzam się. Cała ta trofeistyka jest chora. Zabijanie dla trofeum jest patologią i świadczy o prymitywiźmie i zacofaniu zabijającego. To bezwzględnie powinno się wyeliminować !!! Z wielkim żalem, trwogą i zażenowaniem słucham „myśliwych”, którzy przechwalają się „pozyskanym” trofeum. Tłuste, brzuchate i zasapane typy, dumnie „przy wódeczce” opowiadają jak „zmagali” się z bykiem jelenia. Jak straszliwie się trudzili żeby „go podejść”. Przecież szanse już dawno nie są nawet równe! Powinni oddać temu zwierzęciu cześć i zamilczeć. Mam nieodparte wrażenie, że z tymi ludźmi jest coś nie tak. Mają jakiś kompleks. Chcą udowdnić (sobie?), że są lepsi, ważniejsi, że w hierarchii „morderców bez powodu” stoją wyżej. Nigdy tego nie zrozumiem.

Panie Ernie, mam nieodparte wrażenie, że Pan jednak tej książki wcale nie czytał. nie namawiam do jej kupna, bo to byłoby nabijaniem kasy wrogowi, ale przecież można ją wypożyczyć z biblioteki. to nic nie kosztuje. wówczas nie musiałbym tutaj wyjaśniać po raz któryś tego, co jest w książce.
książka jest glównie o trofeistyce. ale oczywiście nie tylko. jest też generalnie przeciwko polowaniom. albowiem taki idealny obraz etycznego myśliwego, jaki Pan tutaj kreśli, lub też jaki reprezentuje pan Dziki Dzik, jest niestety tylko pewnym ideałem. Ogólna praktyka niestety daleko od tego ideału odbiega. rzesza myśliwych w swojej większości – a poznałem osobiście więcej myśliwych niż pan ich pozna przez całe swoje życie, jako że jeździłem od obwodu do obwodu i zjeździłem calą Polskę – to rzesza psychopatów. Dlatego uważam że myślistwo nalezy zdelegalizować, i że to prędzej czy później nastąpi.
Polecam na ten temat doskonały artykuł w kwartalniku KONTEKSTY który jest do nabycia w każdym empiku. artykuł napisal profesor Uniwersytetu Jagielońskiego Dariusz Czaja. Analizuje w nim rzeczywiste pobudki jakie kierują myśliwymi. konkluzja artykułu: społeczeństwo powinno dążyć konsekwentnie do delegalizacji polowań.
aha, na pocieszenie: wtedy nie będzie pan musial płacić za szkody rolnikom:)

Infantylizm to jak na razie domena myśliwych. już myslałem że pan Dziki Dzik ukazuje jakieś ludzkie oblicze, ale widać że jak się nadepnie na odcisk, jak się spróbuje naruszyć święte „prawo” do strzelania to atawizmy zaczynają buzować.
apokaliptyczna wizja świata bez myśliwych jest jednym z mitów, dodajmy – infantylnych mitów – lansowanych przez mysliwych jako rodzaj usprawiedliwienia dla ich pasji.
szczyty infantylizmu osiągnął pewien myśliwy wypisując na forum newsweeka że w Australii nie ma już żadnych wolno żyjących zwierząt oprócz psów dingo, albowiem te krwiożercze psy skonsumowały wszystkie kangury, dziobaki, strusie tudzież całą resztę fauny, a niedlugo dobiorą się do ludzi.
co do dzików w miastach najlepszym komentarzem był film jaki pokazała telewizja chyba z rok temu. dziki chodzą po jakiejś podwarszawskiej miejscowosci. najpierw wypowiada się mysliwy: strzelać! strzelać! to straszne zagrożenie!
potem wypowiadają się radni: strzelać! potem burmistrz: strzelać!
na końcu wypowiadają się dwie starsze panie, mieszkanki miejscowości. czy boicie się dzików? pyta dziennikarz. skądże! podchodzą pod płot, postoją, idą dalej. nic nam nie przeszkadzają. o wiele bardziej boimy się syna burmistrza który z kolegami urzadza rajdy samochodowe po naszej uliczce.
najsmutniejsze w tym filmie było to, że o ile wszyscy entuzjaści strzelania wystepowali otwarcie do kamery, o tyle dwie starsze panie poprosiły o zamazanie ich twarzy. najwidoczniej to nie dziki budzą lęk u ludności, tylko banda zapaleńców strzelania.

Ciągle słyszę o wielkim problemie z dzikami, a nawet ostatnio z wilkami, bo watahy złożone z kilku osobników zaczynają pojawiać się w lasach, gdzie ich wcześniej nie było! No i jest straszny problem! Co to robić? Trzeba będzie strzelać, bo tak być nie może! Z łosiami to samo. Panosza się, wchodzą do miast i trzeba uważać samochodem. A z lisami to już dramat!!

A ja jesienią siedziałem niedaleko nory lisa i obserwowałem jak śpi i z nory wystaje mu jedno ucho i czułem straszny żal, że jego życie jest zagrożone. Bo to tak, jakby wysłano za kimś listy gończe.

Dziękuję za wyjasnienie i obiecuję że przeczytam.

Panie dziki_dzik,
Ja tak nie uważam. Właśnie tacy ludzie jak pan, powinni zostać przy łowiectwie. Nikt nie mówi że będzie łatwo. Ale trzeba próbować. Wierzę że wśród mysliwych jest wiele osób dla których łowiectwo to nie tylko ślepe strzelanie do wszystkiego co sie rusza, zaczynając od psa który na 20 metrów oddalił się od właściciela, kończąc na koronnym byku czternastaku. To właśnie do takich ludzi jak pan, powinna należeć przyszłość w Kołach łowieckich, i nie tylko jako szeregowi myśliwi, ale np. członkowie zarządów Kół. Mając otwarty umysł na argumenty przeciwników polowań staniemy się mocniejsi w swoich działaniach. Ja wiem że wiele trzeba zmienić. Może ograniczyć polowania zbiorowe , na których często dochodzi do postrzeleń zwierzyny ? Ja wiem że do tego droga daleka i że dla niektórych myśliwych to bluźnierstwo. Ale kto nie idzie do przodu, ten się cofa (również w przepisach i regulaminach ). Nie bójmy sie krytyki. Co nas nie zabije , to nas wzmocni. Może też inaczej postrzegany będzie sam myśliwy, nie jako morderca, ale jako świadomy i etyczny współgospodarz natury ( bo niestety wpływ człowieka na naturę jest tak wielki, że musi podejmować ingerencje w przyrodę). Wierzę że nadejdzie taki czas że na wystające z nory ucho śpiącego lisa, z postu pana Jacka, będzie patrzył także mysliwy, ale nie przez lunete tylko przez lornetkę i nie będzie widział w nim wroga, tylko element natury bez którego ta natura byłaby uboższa. (Ale strzeliłem wykład, aż mi się klawiatura zagrzała.) Pozdrawiam wszystkich za i przeciw.

Po namyśle stwierdziłem że to wszystko jedno gdzie Pan będzie, czy w kole na niskim czy na wysokim stanowisku, czy w innej organizacji ekologicznej, czy poza nimi, ważne co zrobi Pan dla zmniejszenia cierpienia zwierząt.

Panie Erni,

Oczywiście Łowiectwo można i należy zmienić. Nie łudźmy się jednak, nie zmienimy przez to nastawienia do myśliwych ludzi pokroju Pana Jacka, Pana Tomasza i Pani Gosi. Zawsze będą na nas pluć. Trudno. Ja mam ten sam pogląd na patologie i zwyrodnienia – takich ludzi mozna i trzeba wyeliminować z łowiectwa. Ja z tym walczę jak mogę. Zachęcałem też naszych adwersarzy na wstąpienie „w kręgi zła” (PZŁ) i do efektywnego działania. Niestety bez echa. Temat jak zwykle nie podjęty – zbyt rzeczywisty, zbyt trudny. Brak odwagi i prawdziwej determinacji do poświęcenia się. Łatwiej coś tam napisać i żyć w przekonaniu, że zrobiło się już tak wiele.

Paradoks proszę Państwa polega na tym, że ci którzy najabardziej szkodzą, ci którzy są najgorsi z nas – myśliwych – nie czytają tych książek, nie biorą udziału w dyskusjach, które może by coś w nich zmieniły. Ich to nie obchodzi. Proszę mi wierzyć. Zbadałem to we własnym kole. Żaden z tzw „mięsiarzy’ nie słyszał o Panu Tomaszu czy o Panu Zenonie. Nie słyszeli o ich książkach. Mówią, że mają to gdzieś. Dalej „lecą” już tylko epitety, których nie przytoczę. Koła łowieckie to nie są kółka różańcowe, niestety. Jest tam cały przekrój społeczeństwa. Chyba wiem też dlaczego jest tam tak wielu złych ludzi. Dlatego, że ludzie innego pokroju, ci bardziej wrażliwi nie wytrzymują obciążenia jakim jest świadomość czynnego zabijania ? To pasywne, polegające na tworzeniu popytu na mięso, skóry itd już tak nie boli, nie wypala umysłu, jest racjonalizowane.

Przeświadczenie o konieczności stałego ingerowania w zaburzoną już przyrodę wydaje mi się neurotyczne. A co do pytania Pana dzikiego_dzika: co ja zrobiłem żeby kaczkom, lisom ,dzikom żyło się lepiej? Odpowiadam: prawie nic.

20 lat temu na obozie ornitologicznym poznałem słynnego już wtedy ornitologa. Przez wiele lat obrączkował ptaki. Zeszłego roku po wielu latach spotkałem go znowu. Powiedział, że juz nie obrączkuje i że ,,najwięcej dla ptaków zrobisz jak nic nie będziesz robił”.
Myślę, że z wyjątkiem niektórych przypadków np. introdukcji, możemy spokojnie nic nie robić. Oczywiście zakładanie rezerwatów jest ciężką pracą, ale o to chodzi, żeby w rezerwacie właśnie nic nie robić i pozwolić żyć. Dotarło tez do mnie jakie motywy skłaniają ornitologów do obrączkowania jak największej ilości ptaków. Pewien profesor prawa mawiał, że często ma się dwa powody działania: jeden prawdziwy, drugi, który dobrze brzmi. Myślę, że troska o ich ochronę nie jest tu głównym powodem, a pogoń za doktoratami, habilitacjami, czy zwykłym tez zaistnieniem w prasie branżowej. Myślę, że wielu ornitologów jeżeli nie mogliby obrączkować to byliby myśliwymi.

DrodzyPaństwo,
widze że ostała nam się tutaj ciekawa grupka dyskutantów merytorycznych. to bardzo dobrze. Pani Gosia, Pan Jacek, ani ja absolutnie nie „plujemy” na mysliwych – zwłaszcza takich którzy potrafią rozmawiac, jak panowie Dziki dzik oraz Ernie.
w zwiazku z tym proponuję, żeby każdy rzucil jakiś pomysł, pozytywny pomysł, jak ograniczyć cierpienia zwierząt. Pani Gosia pan Jacek i ja jesteśmy za delegalizacją polowań. Jeżeli to utopia lub dziecinada, to może spróbujmy metodą małych kroczków. ktoś rzucił pomysł (pan Dziki Dzik? pan Ernie?) żeby zlikwidować polowania zbiorowe. jestem za. to już byłby olbrzymi krok naprzód, jako że na takich polowaniach jest najwięcej rannych. Ktos, chyba pan Dziki dzik, napisal że nie strzela do ptaków. to już kolejny trop w dobrą stronę. idźmy dalej tym tropem a może uda nam się stworzyć jakiś kierunek, jakąs wizję. kto wie?
osobną sprawą jest jak taką wizję wprowadzić w życie. nie chce nikogo zniechęcac ale przeczytajcie artykulik z Polityki, który wklejam poniżej:

Władza na rykowisku

Polska polityka nie może się obejść bez łowów. Politycy chętnie załatwiają interesy i ocieplają kontakty przy akompaniamencie wystrzałów, zapachu świeżej krwi i dobrze zmrożonej wódki. Myśliwi to klan wtajemniczonych, a ten nie może się obyć bez dygnitarzy.

Stanisław Żelichowski, poseł PSL, leśnik-myśliwy, który kilka razy zasiadał w ministerialnym fotelu, wspomina, jak to kiedyś znalazł się na polowaniu pod Warszawą. Towarzystwo było doborowe: politycy, biznesmeni, duchowni, a on po dojeździe na miejsce zorientował się, że nie ma ani jednego naboju w lufie. Choć znał prawie wszystkich uczestników polowania, krępował się zwrócić o pożyczkę. Wziął więc broń bez naboi. Gdy na początku zając uszedł mu spod lufy, wyjaśnił, że pierwszemu zwierzakowi zawsze darowuje życie. Gdy sytuacja powtórzyła się pod koniec polowania, wytłumaczył, że ma w zwyczaju darować życie także ostatniemu. – Koledzy byli zdumieni. Dostałem wtedy kindżał z napisem: „Najbardziej etyczny myśliwy” – mówi Żelichowski.

Na zwykłym polowaniu minister dostałby tytuł pudlarza, którym myśliwi oceniają talenty najgorszego strzelca. Na polowaniu politycznym go nagrodzono, bo w tej zabawie zmieniają się reguły gry: nie chodzi o to, by dopaść zająca, ale by gonić go. Liczy się fakt uczestnictwa w wydarzeniu, potwierdzenie przynależności do towarzystwa.

Polskie myślistwo ma bogatą tradycję, dlatego ci, którzy teraz strzelają, mają się do czego odwołać. Polowali królowie, szlachta strzelała szaraki, arystokracja niedźwiedzie, a po nich pański przywilej przejęli włodarze PRL. Dla premiera Jaroszewicza, generałów Siwickiego i Kiszczaka polowanie stanowiło styl życia. Czesław Kiszczak, choć z powodu znacznej utraty słuchu od trzech lat nie poluje, do dziś nie może się nadziwić, że generałowi Jaruzelskiemu nie szło, choć próbował. – Do polowania i gry w brydża nigdy nie miał serca – kwituje.

We wpływowym towarzystwie ludzi władzy niejeden chciał się znaleźć. Nic więc dziwnego, że przez 80 lat w siłę rósł Polski Związek Łowiecki, jedyna w naszym kraju organizacja, która zrzesza myśliwych. PZŁ, choć tradycjami sięga przedwojnia, siłę budował za czasów PRL. To wtedy powtarzano, że tak naprawdę nie wiadomo, kto w Polsce rządzi – PZPR czy PZŁ?

Majątek organizacji wart jest obecnie 52 mln zł, ale prawdziwą wartość stanowią ludzie: 102 tys. członków, z których każdy wpłaca na rzecz organizacji 204 zł rocznie, nie licząc oczywiście składki w kołach łowieckich.

Roczniki stare i nowe

PZŁ jest silny siłą wpływowych członków. O potędze tej organizacji można się było przekonać w listopadzie podczas obchodów 80-lecia związku. Na uroczystości do fabrycznej hali EXPO XXI na warszawskiej Woli, gdzie jeszcze tydzień wcześniej bito seksualny rekord Polski, przyjechał minister spraw zagranicznych Włodzimierz Cimoszewicz, Marek Ungier z Kancelarii Prezydenta, Jan Truszczyński, główny negocjator z UE, i niezliczona rzesza parlamentarzystów. Przybyli marszałek Senatu Longin Pastusiak i jego zastępca Ryszard Jarzembowski, choć żaden z nich nie poluje. Honorowi goście dopisali tak bardzo, że w pierwszych rzędach trzeba było dostawiać krzesła. Lech Bloch, Łowczy Krajowy (ten tytuł przysługuje zwyczajowo przewodniczącemu PZŁ), nie kryje zadowolenia: – Widać, że organizacja jest ceniona.

PZŁ to potęga w kręgach władzy. W Polsce jeden myśliwy przypada średnio na 360 obywateli, ale w parlamencie mamy ich olbrzymią nadreprezentację: członkiem PZŁ jest co szósty poseł i senator, nie licząc sympatyków łowiectwa, mnożących się jak ptaki krukowate (dla myśliwych to szkodniki pustoszące lasy). Na sali sejmowej myśliwi siedzą po lewej i w środku. Najgęściej w ławach SLD i PSL. W znikomym stopniu występują w partiach nowej generacji takich jak Platforma Obywatelska. To spadek po najnowszej historii Polski, gdy bycie myśliwym oznaczało przynależność do establishmentu władzy. Posłowie z prawej strony się od tego dystansują.

Wartość związków z łowiectwem doceniają jednak parlamentarzyści najświeższego naboru – zwłaszcza posłowie Samoobrony. To właśnie Alfred Budner, pierwszy myśliwy w partii Leppera, który namiętność do polowania przejawiał od dziecka, a w domu trzyma broń myśliwską dziadka z 1906 r., założył parlamentarny Zespół Myśliwych i Sympatyków Łowiectwa. Należy do niego 78 osób, w tym znaczna część klubu Samoobrony z Renatą Beger na czele. Towarzystwem zdominowanym przez Samoobronę niektórzy myśliwi są zniesmaczeni. Lubuski baron Andrzej Brachmański, myśliwy sympatyzujący z władzami PZŁ, nie ma ochoty tłumaczyć się z nieobecności w tym zespole. Mówi, że nie jest, bo nie. I to wyjaśnia wiele. Jego klubowy kolega Jerzy Czepułkowski na zebraniu założycielskim nie zabawił długo: – Wstałem i wyszedłem, bo to nie jest ten zespół, w którym chcę realizować ambicje łowieckie. Chęci do polowania z Samoobroną nie przejawiają ani Wiesław Kaczmarek, ani Włodzimierz Cimoszewicz. Z posłów Platformy Obywatelskiej na liście figuruje jedynie Elżbieta Radziszewska, zwana przez partyjnych kolegów Osamotnioną Dianą.

Wiewiórka zamiast liska

Prezes Bloch zachowuje wobec zespołu życzliwą neutralność, ale do tej pory nie znalazł czasu na spotkanie z parlamentarzystami. Posłał tylko na ich posiedzenie dwóch pracowników. Mimo to zespół działa, a poseł Budner już zamówił limitowaną serię sztucerów myśliwskich z wizerunkiem gmachu na Wiejskiej u Rajmunda Szwondera, dyrektora Łucznika, zamieszanego na początku lat 90. w aferę karabinową.

Ale nawet najlepsza broń sama nie strzela. Na myśliwskich salonach można usłyszeć anegdotę o polowaniu na drobną zwierzynę, na którym wśród zaproszonych gości był polityk – początkujący myśliwy. Po kolejnym pokocie nuworyszowi wyrywa się z gardła okrzyk radości: Trafiłem małego liska! Trafiłem małego liska! Myśliwi podchodzą bliżej. Na trawie leży martwa wiewiórka.

– Zdarzają się pomyłki – przyznaje Janusz Sikorski, kiedyś dyrektor odpowiedzialny za urządzanie polowań politykom, teraz sekretarz klubu Safari, zrzeszającego myśliwych szukających trofeów na innych kontynentach. – Bywa, że ktoś za łanię weźmie kozła, który zrzucił poroże, lub lochę dzika za samca, choć widać wyraźnie, że pod brzuchem nie ma charakterystycznego pędzla, a za lochą idą małe warchlaki.

Teoretycznie zostać myśliwym nie jest łatwo. Kandydat musi zdać egzamin, dopiero po nim może wystąpić o broń. Żeby strzelać do zwierzyny grubej, potrzebna jest trzyletnia praktyka i zdany egzamin selekcjonerski. Ale ludziom wpływowym, politykom i biznesmenom, czyli tym, na których PZŁ szczególnie zależy, zdanie egzaminu nie sprawia jakoś trudności. Myśliwscy nuworysze z nadania na ogół nie mają pojęcia o polowaniu i – co najgorsze – nie potrafią celnie strzelać. Niejako z urzędu dostają pozwolenie na broń, czasem nawet najlepszej marki. Wstyd pytać, czy tę broń już przestrzelali. Wielu jest takich, którzy nie traktują łowiectwa poważnie. Polowanie to dla nich miejsce robienia interesów, dobijania targów, zjednywania partnerów biznesowych. Bo knieja ma tę zaletę, że pozbawiona jest uszu.

Pewien biznesmen zainteresowany wygraniem przetargu zaprosił na polowanie burmistrza, jego syna i członka komisji konkursowej. Polowanie się udało, notable wyjechali zadowoleni, a firma biznesmena w kilka miesięcy później kładła kostkę chodnikową w miejscowości burmistrza.

Politycy z pierwszych stron gazet przyznają, że zaproszeń starczyłoby im na cały sezon łowiecki. Najczęściej jednak na ich przyjmowanie nie pozwalają czas i zasady.

Porozumienia w leśnej głuszy

Wiesław Kaczmarek opowiada, że na polowaniach zdarzało mu się nawiązywać znajomości, które potem procentowały. – Dzięki tym kontaktom wiele spraw mogłem załatwić łatwiej. Między ludźmi znającymi się z polowania jest pełniejsze zrozumienie i zaufanie. Kiedyś uzyskałem wiarygodną informację dzięki temu, że znaliśmy się z kimś z polowania i coś tam wspólnie robiliśmy.

Kaczmarek nie przyjmuje jednak zaproszeń: – Mam zasadę, że płacę za siebie i zbieram faktury, bo wiem, że intrygantów jest wielu i oni tylko czyhają na tego typu błąd. Nie widzę powodu, by nie zapłacić za kwaterę, odstrzał, trofeum.

Łowiecka pasja pomaga też politykom w pozyskaniu wyborców. W kołach mieszają się ludzie różnych zawodów. Na polowaniach obok siebie, bruzda w bruzdę, idzie wojskowy, leśnik, biznesmen, urzędnik, rolnik i polityk. Czyli potencjalny wyborca ze swoim samorządowym lub parlamentarnym przedstawicielem. Polityk daje się poznać. Ta kontrolowana otwartość może mu zaprocentować w kolejnych wyborach. Docenił to Roman Jagieliński, polityk rosnącego w siłę koła parlamentarnego Partii Ludowo-Demokratycznej. Od kilku lat próbował wskrzesić w Spale, położonej we własnym okręgu wyborczym, tradycję Hubertusa. W tym roku się udało. 80 myśliwych w pięciu grupach w dwóch pędzeniach upolowało 2 dziki, 2 sarny, lisa, 4 bażanty i kaczkę. Spała została łowiecko wypromowana, Jagieliński również.

Na polowaniu polityk odreagowuje stres. Najwspanialszą przygodą łowiecką Włodzimierza Cimoszewicza jest podchodzenie byków na rykowisku. Kiedyś miał bliskie spotkanie trzeciego stopnia ze wspaniałymi bykami. – Bez broni, za to prawie że face to face – opowiada. Fascynacja związana była z urodą zwierząt. Trzeciego byka minister podchodził już w całkowitych ciemnościach na jakieś 10 metrów. Wyznaje, że nigdy wcześniej adrenalina nie skoczyła mu tak bardzo. – Trwała między nami wielominutowa wymiana głosowa. On ryczał i ja ryczałem.

Józef Oleksy, myśliwy-gawędziarz, wybrał się tej jesieni z posłem Czepułkowskim do Mikołajek na rykowisko. I choć, jak delikatnie ujmuje to Czepułkowski, ma zbyt mało czasu na trening strzelecki, obaj ustrzelili po byku. – Zazdroszczę premierowi, bo strzelił obiekt pożądania każdego myśliwego – myłkusa – mówi Czepułkowski. Zwierz Oleksego miał zdeformowane poroże, druga tyka wieńca rosła mu z czaszki do tyłu. Oleksy przy ognisku żartował, że takiego trofeum nie chce, bo żeby je powiesić na ścianie, musiałby wywiercić w niej dziurę.

Werbunek trwa

W myśliwskim kalendarzu establishmentu jest zaznaczona ważna data: imieniny u Krzysia, czyli Krzysztofa Lotha. Znany biznesmen, dyrektor biura firmy Unido, zapalony myśliwy, uroczystość wyprawia na Mazurach, w położonej przy jeziorze Śniardwy leśniczówce. Na uczcie zbierają się politycy i biznesmeni. Serwowana jest wykwintnie dziczyzna w ilościach tak olbrzymich, że, jak obrazowo opisywał jeden z uczestników biesiady, psy szynek z dzika nie mogły już jeść. Legendą obrosły także uroczystości imieninowe przewodniczącego PZŁ Lecha Blocha. Wyprawiane były z wielką pompą w Domu Polonii w Pułtusku u znajomego solenizanta, myśliwego Grzegorza Rusaka, ówczesnego dyrektora placówki. Goście zostali zaproszeni na spływ Narwią. Kelnerzy serwowali gorące dania w łodziach.

Prezes Bloch, zdaniem jego byłych współpracowników, lubi obnosić się ze swoimi znajomościami w kręgach władzy. I ciągle pozyskuje nowych wpływowych członków. W kręgach wtajemniczonych zabiegi PZŁ o pozyskanie nowych polityków nazywa się wampiryzmem łowieckim. Ma on swoją długą tradycję. Poprzednik Blocha Jacek Tomaszewski, były żołnierz AK, także lobbował i to z sukcesem. Przy czym polityczny kolor wprowadzających i adeptów w myślistwie nie ma znaczenia: premiera Oleksego strzelać uczył Stanisław Wyganowski, prawicowy prezydent Warszawy. Na polowaniach z posłami lewicy bywa biskup Sławoj Leszek Głódź. A Roman Jagieliński pamięta myśliwską inicjację premiera Cimoszewicza na bażantach. Obrzęd polega na tym, że świeżo upieczonemu myśliwemu doświadczony kolega rysuje na czole krzyż krwią z upolowanego zwierzęcia. Potem krwią smaruje mu się całą twarz.

Nad Grzegorzem Kurczukiem jego przyjaciel, szef koła Łoś w Lublinie, pracował pięć lat, by w końcu móc jako swoje trofeum wpisać go do koła. Minister nie pobył w nim jednak długo: – Żadnego myśliwego ze mnie nie zrobili. Wystąpiłem rok temu. Ani razu nie brałem udziału w polowaniu, nie mam nawet strzelby.

Jeśli ministrowi sprawiedliwości udało się ujść przed nagonką, to jego miejsce zajmą następni. Werbunek bowiem ciągle trwa. Kazimierz Plocke, teraz poseł Platformy Obywatelskiej, jako burmistrz gminy Krokowa rok w rok był zapraszany na Hubertusa. Na terenie jego gminy ma łowiska koło nr 1 w Gdyni. Nie minęło kilka lat, a poseł Plocke jest już członkiem koła. I podpisał się pod projektem nowelizacji ustawy lansowanym przez posła Brachmańskiego. Projekt miał przygotować nasze łowiectwo na spotkanie z zupełnie innym systemem polowania obowiązującym w Europie. W rezultacie zakładał scentralizowanie władzy nad łowiectwem w rękach PZŁ, a przy okazji pozbawiał też leśników części uprawnień do prowadzenia polityki łowieckiej. Plocke po przeczytaniu projektu swój podpis wycofał.

Odstrzały dla szych

Ale losy centralistycznych zapisów, umacniających monopol PZŁ, nie są jeszcze przesądzone. A prezes Bloch ma wiele możliwości przekonywania do swoich pomysłów. Dumą PZŁ są wypełnione zwierzętami Ośrodki Hodowli, PZŁ może wydać pozwolenia na bezpłatny odstrzał zwierzyny wart od 2 do 6 tys. zł. Prezes Bloch nie ukrywa, że daje odstrzały politykom.

Uczty połączone z alkoholem to niestety zmora prominenckich polowań. Organizatorzy niekiedy sami są zakłopotani natarczywością gości. Wśród myśliwych znane są historie, gdy podczas polowania jego uczestnicy byli tak szczodrze goszczeni przez miejscowe władze, że już od rana chodzili po łowisku zalani w sztok. Strażnik łowiecki przytomnie odstrzelił stosowną liczbę bażantów, aby nikt nie wrócił do domu z pustymi rękami i upił się dopiero na koniec. Potem długo i z dumą opowiadał o polowaniu z szychami i przekonywał, że teraz jest kimś i może wszystko. Trudno się dziwić strażnikowi, skoro polowaniem z politykiem szczycą się wszyscy w PZŁ – i członkowie, i władze.

Wiesław Kaczmarek opowiada: – Na polowaniach ludzie robią zdjęcia i mówią: ten i ten u nas polował. Wiele osób może powiedzieć: jadłem obiad z Kaczmarkiem, żeglowałem z Kaczmarkiem, nurkowałem z Kaczmarkiem. To jest kwestia nadużywania znajomości, na to nic nie poradzę.

Kilka lat temu na warszawskich salonach pojawił się biznesmen handlujący wołowiną, który w kontaktach biznesowych podpierał się nazwiskiem Józefa Oleksego. Rozdawał jego wizytówki z numerem komórkowego telefonu, powołując się przy tym na zażyłość zawiązaną w trakcie polowań.

Włodzimierz Cimoszewicz przyznaje, że takie sytuacje się zdarzają. – Jednak jeśli ktoś na polowaniu chciałby ze mną rozmawiać o interesach, to jest to wykluczone i taka osoba natychmiast się o tym dowiaduje.

Ale politycy lubią być wyprowadzani w pole. Janusz Sikorski opowiada o ustrzelonych własnoręcznie kaczkach i bażantach, które kurtuazyjnie przypisywał ludziom władzy. Nie protestowali.

Pełna mobilizacja

Sikorski przyznaje, że wie, jak władzy dogodzić. Dzień wcześniej zarządzał upolowanie odpowiedniej sztuki, a gdy prominent chybił, mówiło się, że z całą pewnością śmiertelnie ranił. Podczas gdy ów spożywał elegancką kolację w leśniczówce, na której wznoszono wyszukane toasty, a korki od szampana strzelały, wbiegał zziajany i umorusany strażnik łowiecki z radosną nowiną: doszliśmy postrzałka! Prominent pragnął obejrzeć zdobycz. Nim zdążył się ubrać, Sikorski wpadał do kuchni, brał wrzątek i polewał wypatroszone wnętrzności wodą. Prominent wybiegał przed leśniczówkę. Ze zwierzaka parowało, a cała służba łowiecka piała z zachwytu: Panie prezesie, rekord!

W miejsce prezesa można podstawić niejednego ministra czy posła. Bo władza, niezależnie od tego, czy przebywa w urzędzie, czy w lesie, ambitnie prze do sukcesu. Organizatorzy polowań przestrzegają więc żelaznej zasady: ważny gość musi wyjechać zadowolony. Przed politycznym polowaniem zarządzający danym obwodem łowieckim, często także miejscowi leśnicy, mobilizują wszystkie siły i środki. Sprawa jest o tyle trudna, że trzeba zmobilizować – a terminologia wojskowa nie jest tu przypadkowa – zwierzynę, by chodziła jak należy. W tę operację logistyczną zaangażowany jest sztab ludzi. Na kilka dni przed polowaniem odbywa się tropienie, podkarmianie, nęcenie i obserwacja, gdzie i o której godzinie wychodzą medalowe sztuki. Zaczyna się łamanie głowy, którędy gościa podprowadzić i jak zapewnić, aby strzał był celny, a zadowolenie murowane.

Wprawni organizatorzy mają swoje metody: – Podsypuje się pokarm w okolice ambony i zostawia gościa na kilka godzin. Gdy do nieruchomego celu udaje mu się strzelić, sprawa jest załatwiona. Są ogromne szanse, że zostanie królem polowania. Nawet jak następnego dnia na polowaniu zbiorowym nic nie ustrzeli, liczy mu się zwierzynę z zasiadki – opowiada Sikorski.

W wielu z tych, którzy na początku polowania traktowali towarzysko, budzi się w końcu zew krwi. Bezkrwawe łowy kończą się ambicją wywiezienia z lasu jakichś zwłok. Minister Żelichowski ma na swoim koncie kilka myśliwskich trofeów. Bo broń, która zawisa na ścianie w pierwszym akcie, musi w końcu wypalić.

Agnieszka Rybak

I jeszcze ten wpis na tym samym forum:

Widzisz Kopik… ksiażka jak wiemy jest tendencyjna, subiektywna i do bólu komercyjna. Ale zgadzam się z Tobą w całości – opisuje fakty.
Nieważne czy z polowań dewizowych czy krajowych. Po prostu takie sa fakty. I niestety to my ponosimy za to winę, Niezaleznie będąc czy nie uczesnikiem tego żałosnego procederu, czy też bedąc tylko jego (biernymi)obserwatorem. Każdy o tym wie i nic, kompletnie nic nie robimy.
Dewizowcy strzelaja do wszyskiego co sie rusza, pieprzą wszystko co tylko na drzewa nie ucieka (przepraszam) , piją (razem i osobno) i maja tak naprawdę głeboko w d…e co ludzie o nas myślą. I to dzieje sie w świetle powszechnej akceptacji całego środowiska i oczywiscie za kilka nedznych srebrników.
Żałosna hipokryzja..

No więc Dziki dziku jestem właściwie wegetarianką. „Właściwie” bo
kilka razy w roku, zapraszana tam gdzie już są przygotowane dania z mięsem przez gospodarzy nie robię zamieszania i jem to co jest przede mną.
Nie misjonuję,nie nawracam gospodarzy, zapraszana nie widzę innej możliwości jak uszanować to że dla mnie (min.) przygotowali jedzonko.